ังไม่ถึงที่หมายอีกทำให้นางเริ่มสงสัย
“เอ้า ออกมาได้แล้ว”โจวเหวินเปิดปากน้ำเต้า
สาวหิมะตอนแรกก็ลังเลเล็กน้อยเพราะด้วยความที่นางเป็นระดับความกลัวในต่างมิติ การที่จะลงมาอยู่บนโลกนั้นพลังของนางจะโดนโลกนี้จำกัดพลังเอาไว้ ทำให้เป็นไปไม่ได้เลยที่จะรักษาระดับพลังโดยปรกติของนางไว้ได้
แต่ตอนนี้นางกลับไม่รู้สึกเหมือนกับว่าร่างกายโดนจำกัดพลังแม้แต่น้อย นางเลยไม่คิดว่าตัวเองมาอยู่ที่โลกแล้ว
แต่ในเมื่อโจวเหวินปล่อยเธอออกมาแล้ว เธอเลยไม่ทำลายน้ำเต้าแล้วออกมาจากน้ำเต้าแต่โดยดี
ทันทีที่เธอออกมาจากน้ำเต้า เธอก็พบว่ารอบตัวของเธอนั้นกลับกลายเป็นพื้นที่มิติว่างเปล่าที่ไร้พรมแดน และไม่เจอตัวโจวเหวินเลยแม้แต่น้อย ไม่เห็นโลกด้ววย ทำให้นางรู้ได้ทันทีว่านี้มันผิดปรกติแล้ว
“เจ้าทำอะไรน่ะ”สาวหิมะเปลี่ยนร่างกลายเป็นร่างความกลัวทันทีก่อนจะยิงลำแสงขึ้นฟ้า เพื่อให้รู้ก่อนว่านางอยู่ที่ไหนกันแน่
แต่แสงเยือกแข็งนั้นถูกยิงออกไปโดยไม่มีเป้าหมาย รอบตัวของนางนั้นไม่มีสิ่งกีดขวางใดๆทั้งนั้น แสงเยือกแข็งเองก็พุ่งตรงไปอย่างไร้จุดหมาย มีเพียงความว่างเปล่าเท่านั้น ทำให้สาวหิมะหน้าเสียเข้าไปใหญ่
“ที่นี้ละคือโลก เรามาถึงโลกแล้ว แต่เพื่อป้องกันไม่ให้เธอโดนพลังของโลกกดทับ ทำให้ฉันต้องหาที่อยู่ชั่วคราวให้กับเธอ เพื่อให้เธออยู่ในนั้นชั่วคราวได้อย่างสงบยังไงละ”โจวเหวินพูด
“เจ้ารู้ตัวใช่ไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่ ปล่อยข้าไปเดี๋ยวนี้เลยนะ
