็นอิสระอีกครั้ง
“นี้นางพลาดงั้นเหรอ”โจวเหวินมองบาซิลิสก์อย่างลนลาน แล้วเห็นว่ามันโดนแช่แข็งซะจนขยับไม่ได้แม้แต่น้อย
“ไม่ซิ ไม่ได้พลาด นางตั้งใจตั่งหาก”โจวเหวินหันกลับไปมองที่สาวหิมะ
สาวหิมะเองก็ไม่ได้โจมตตีโจววเหวินต่อ เธอมองโจวเหวินอย่างไร้อารมณ์แล้วพูด “ลูกแก้วจิ้งจอกที่อยู่ติดตัวเจ้า เป็นของจิ้งจอก9หางใช่รึไม่”
ตอนที่โจวเหวินได้ยินแบบนั้นเขาก็รู้สึกดีใจทันทีเหมือนได้ยินเสียงสวรรค์ “ใช่แล้วใช่ ท่านรู้จักนางเหรอ”
“ถ้าข้าไม่รู้จักนานข้าจะพาเจ้ากลับไปที่ปราสาทข้าทำไมกันเล่า”สาวหิมะพูดเบาๆ
โจวเหวินก่อนหน้านี้ก็สงสัยว่าทำไมสาวหิมะถึงได้พาเขากลับไปยังปราสาทน้ำแข็ง เพราะถ้านางแค่อยากได้สัตว์เลี้ยง สิ่งมีชีวิตต่างมิติน่ารักๆก็มีตั้งเยอะแยะ นางเห็นสิ่งมีชีวิตต่างมิติมามากกว่าโจวเหวินอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องเอาแมวหิมะก็ได้
“ท่านพาผมกลับมาที่ปราสาทแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเขาเหรอ”โจวเหวินนึกขึ้นมาได้แล้วหันไปมองบาซิลิสก์ที่ตัวแข็งทื่อเป็นน้ำแข็ง
“ต้องขอบคุณเจ้านะ ที่ล่อความสนใจของเขาให้ไปอยู่ที่เจ้าหมดเลย ไม่งั้นข้าคงจัดการกับเจ้าหมอนี้ไม่ได้ง่ายๆแบบนี้แน่ๆ”สาวหิมะพูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆ เหมือนกับว่านางตั้งใจจะฆ่าบาซิลิสก์แต่แรกอยู่แล้ว แล้วก็ฉวยโอกาสใช้งานโจวเหวินด้วยเลย
“ถ้าเป็นงั้นจริง ผมเองก็ยินดีครับ ถ้าท่านเป็นเพื่อนกับจิ้งจอกเก้าหางงั้นก็ขอให้ถือซะว่าวันนี้เรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นเลยนะครับ”โจวเ
