หวินพูดพยายามเอาตัวรอด
“จิ้งจอกเก้าหางเป็นคนบอกให้เจ้าแอบมาขโมยระฆังนภางั้นเหรอ”สาวหิมะไม่สนใจโจววเหวินแล้วถามตรงๆ
โจวเหวินไม่รู้ว่าจะตอบว่ายังไงดีเลย ถ้าสาวหิมะเป็นศัตรูกับจิ้งจอกเก้าหางละก็ เขาคงไม่รอดแน่ๆถ้าเขาตอบว่าใช่
แต่ถ้าสาวหิมะเป็นเพื่อนกับจิ้งจอกเก้าหางละก็ บางที ถ้าเขาตอบว่าไม่ เขาอาจจะเสียโอกาสที่จะรอดไปเลยก็ได้
หลังจากคิดอยู่นานซซักพักใหญ่ๆโจวเหวินก็ตัดสินใจลองเสี่ยงดวงแล้วตอบไปทันที “ใช่ครับ”
“นางได้บอกรึเปล่าว่าให้เจ้าขโมยไปทำไม”สาวหิมะถามต่อ
พอเห็นว่านางไม่มีทีท่าว่าจะโมโห โจวเหวินก็โล่งใจ จากนั้นเขาก็พูด “ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมแค่ถูกไหว้วานจากนางมาให้ขโมยระฆังแล้วก็หวังว่าจะได้เจอกับตี้ฉินด้วย ผมมีข้อความจากนางไปฝากให้ถึง”
“ข้อคววามว่ายังไงละ”สาวหิมะถาม
“ท่านไม่ใช่ท่านตี้ฉิน การจะบอกคงจะไม่ใช่เรื่องที่ควรเท่าไร…”โจวเหวินพูด
“งั้นเจ้าก็ตายตรงนี้เลยก็ได้” สาวหิมะพูดอย่างเยือกเย็น
“อา มันเป็นคำ2คำง่ายๆ อย่าอ่านครับ” โจวเหวินรู้สึกว่าถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากใช้กำลังอะไรเลย
“หื้ม ถ้านางเข้าใจคำๆนี้ดีละก็ นางคงไม่ส่งเจ้ามาขโมยระฆังนภาแน่ๆ”สาวหิมะเม้มปากจากนั้นจู่ๆแสงเยือกแข็งในมือของนางก็สาดเข้าใส่บาซิลิสก์อีกรอบนึง แต่รองบนี้มันทำให้ร่างของบาซิลิสก์แตกสลาย กลายเป็นเศษน้ำแข็งจนทำให้โจวเหวินขนลุก
ระดับความกลัวมันฆ่ากันง่ายๆแบบนี้เลยงั้นรึ
ภายในซากน้ำแข็งนั้นเอง มีผลึกสกิล
