ัฒนาร่างสำเร็จกลายเป็นระดับความกลัวพอดี
“น่าเสียดายแหะ ที่ตามหาตัวมันเองก็ไม่ได้ ไม่งั้นฉันใช้จังหวะนี้ตัดไฟแต่ต้นลมซะได้ก็ดี”โจวเหวินหยิบลูกบอลทองแดงออกมาเล่น จากที่ราชาหยินฟูพูด นี้คือทองแดงโจวชาน แร่ทองแดงที่ดูดซับเลือดและวิญญาณของเหล่าเทพและผู้คนนับไม่ถ้วน
แต่ถึงอย่างนั้น โจวเหวินเองก็ลองหลายวิธีแล้ว เขายังหาทางเองไม่ได้เท่าไรเลยโจวเหวินรู้แค่วิธีการทำให้มัเผาไหม้ ถ้ามันร้อนจนถึงขีดสุดละก็ มันจะมีประกายสีม่วงปรากฏออกมา
“ลูกบอลทองแดงอันขนาดนี้เนี่ยนะเหรอ คือต้นกำเนิดของยาอมตะ เป็นไปได้เหรอ ถึงฉันจะอยากได้ยาอมตะก็เถอะ แต่ถ้ามันเป็นแบบนั้นจริง บางทีฉันอาจจะกำลังกินคนตายเป็นร้อยเลยก็ได้ เอามันไปทำอาวุธน่าจะดูคุ้มกว่านะ อย่างน้อยมันก็คงไม่แตกง่ายๆแน่ๆละ แต่การจะเอามันมาทำอาวุธก็คงไม่ง่ายเหมือนกันซินะ จะใช้มันเป็นอาวุธทั้งเป็นลูกบอลแบบนี้ก็คงไม่ไหวซินะ …เดี๋ยวก่อนซิ…”โจวเหวินคิดอะไรได้บางอย่างก่อนจะอัญเชิญยาลมปราณออกมา
“ก่อนหน้านี้ฉันใช้ยาลมปราณเหมือนกับเป็นยามาตลอด แต่ฉันมองข้ามไปว่าจริงๆแล้วมันเหมือนกับเป็นอาวุธมากกว่า ถ้ามันเป็นอาวุธจริงๆละก็ มันก็ควรจะมีรูปร่างที่แน่นอนหลังจากที่มันกลายเป็นขั้นพัฒนาแล้ว นั้นเป็นเหตุผลที่มันยังไม่พัฒนาซักที เพราะว่าฉันยังไม่ได้กำหนดร่างอาวุธให้มันงั้นเหรอ”โจวเหวินคิดแล้วมันก็ยิ่งน่าจะใช่
วิญญาณชีวิตนั้นเกิดมาจากทั้งพรสวรรค์และพรสวรรค์ ประสบการณ์ใน