ชีวิตและในตอนนั้น การสกัดวิญญาณชีวิตออกมานั้นไม่ได้ใช้แค่พลังงานเท่านั้น แต่ใช้พลังใจของเจ้าของด้วย
โจวเหวินเองไม่ได้มีความสนใจอะไรในอาวุธอะไรพิเศษ เขาใช้อาวุธอะไรก็ได้ที่อยู่ในมือ สำหรับเขา อาวุธมันเป็นแค่เครื่องมือเท่านั้น เขาไม่ได้มีความรู้สึกอื่นเลย
โจวเหวินคิดว่านี่มันต้องเป็นเหตุผลแน่ๆว่าทำไมวิญญาณชีวิตยาลมปราณถึงยังไม่พัฒนาซักที
“ถ้ามันเป็นอาวุธละก็ อาวุธแบบไหนละที่ฉันต้องการ มีดเหรอ หรือดาบ หรือปืน”โจวเหวินคิดซักพัก แต่สำหรับเขาทุกอย่างมันก็เหมือนกัน ยกเว้นที่ปรกติแล้วเขาไม่ค่อยได้ใช้ปืนเท่าไร ส่วนดาบกับมีดนั้นโจวเหวินค่อนข้างใช้งานบ่อย แต่ทุกอย่างมันก็เหมือนกัน ยกเว้นแค่ว่าดาบมันยาวกว่าและใช้การควบคุมที่มากกว่า
“ยังไงก็เถอะ ในเมื่อมันเหมือนๆกันหมดงั้นก็เอาดาบละกัน”โจวเหวินคิดถึงรูปร่างของดาบในใจ จากนั้นก็เปิดใช้วิชาสกัดลมปราณ พยายามจะพัฒนาวิญญาณชีวิตยาลมปราณ
แต่สุดท้าย มันก็ไม่เป็นผล ในขั้นตอนสุดท้ายนั้น ยาลมปราณเหมือนจะเสถียรแล้วแต่มันก็ยังไม่พัฒนา
“มันพลาดตรงไหนกันละเนี่ยทำไมยาลมปราณถึงยังไม่กลายเป็นอาวุธเลยละ”โจวเหวินเริ่มเครียด
ตอนที่โจวเหวินกลับมาถึงลั่วหยางเฟิงชิวเยี่ยนกลับมาถึงก่อนตั้งนานแล้ว แต่เพราะว่าเขาบาดเจ็บทำให้เขาไปรักษาที่โรงพยาบาล และน่าจะยังไม่กลับมาที่มหาลัยอีกซักพักใหญ่ๆ ประมาณ 10วันถึงครึ่งเดือน
หลังจากแวะไปเยี่ยมเฟิงชิวเยี่ยนแล้วโจวเหวินก็กลับมาที่มหา
