ลัย
ตอนนี้โจวเหวินตั้งหน้าตั้งใจพยายามหาทางทำให้วิญญาณชีวิตยาลมปราณมันพัฒนาให้ได้ก่อน เขารู้สึกได้ว่าเขาน่าจะมาถูกทางแล้ว แต่เขาไม่รู้ว่าทำไมยาลมปราณถึงยังไม่พัฒนาซักที
“หรืออาจจะเป็นไปได้ว่าฉันต้องเลือกอาวุธที่ตรงใจฉันจริงๆถึงจะพัฒนาวิญญาณชีวิตได้งั้นเหรอ”โจวเหวินคิดแล้วตัดสินใจที่จะศึกษาอาวุธทุกรูปแบบอย่างละเอียด พยายามจะหาว่าอาวุธแบบไหนที่เขาชอบมากที่สุดกันแน่
อย่างแรกคือดาบ โจวเหวินนั้นเรียนรู้วิชาดาบก่อน ไม่ใช่เพราะว่าเขาชอบดาบมากที่สุด แต่เพราะว่าเขามีเกมส์สุสานดาบโบราณอยู่ ที่นั้นมีดาบจำนวนมากทำให้โจวเหวินมีโอกาสและประสบการณ์คลุกคลีกับดาบมาก
โจวเหวินกลับมาที่หอ ทันทีที่เปิดประตูออก เจ้านกอ้วนก็บินเข้าหาโจวเหวินทันที ขนาดของมันโตขึ้นมาอีกน้อยแล้ว ดูเหมือนอาเซิงจะให้มันกินแต่ของดีๆ ไม่มีอดมีอยากกันเลยทีเดียว
ส่วนเจ้าละมั่ง3ตาตอนนี้มันก็ยังคงนอนอยู่บนโซฟา ตอนที่โจวเหวินกลับมา มันก็ลืมตาขึ้นมามองอย่างขี้เกียจ ก่อนจะหลับตาหลับต่อ
“ไอ้หมอนี้มันกินนอนทั้งวันเลย พลังของมันไม่ลดลงบ้างรึไงวะ ลองพยายามฆ่ามันแล้วจับมันมาทำแกะย่างเกลือซะดีไหมเนี่ย”โจวเหวินมองละมั่งแล้วคิดกับตัวเอง
แต่เขาก็ทำได้แค่คิดเท่านั้น โจวเหวินตอนนี้แอบๆสงสัยแล้วว่าละมั่ง3ตานั้นพลังของมันอาจจะเป็นถึงระดับความกลัวเลยก็ได้ เพราะงั้น ถ้ามันคิดจะสู้จริงๆ บางทีโจวเหวินอาจจะตายหายวับไปเลยก็ได้
โจวเหวินอัญเชิญสัตว์อสูรตัว
