อื่นๆออกมาเล่นข้างนอกจากนั้นก็แบ่งขนมที่ซื้อมาให้เจ้านกอ้วนกินก่อนจะให้หยาเอ๋อไปเล่นกับพวกมัน ส่วนโจวเหวินกลับขึ้นไปที่ห้องนอนก่อนจะเริ่มฟาร์มเกมส์ในสุสานดาบโบราณ
ดาบที่ดึงไม่ออกนั้นก็ยังคงเสียบอยู่ที่เดิม ทุกๆครั้งที่เกมส์รี ดาบนั้นจะเปลี่ยนตำแหน่งไป แต่ไม่ว่ายังไงดาบนั้นก็จะยังคงอยู่ โจวเหวินลองดึงมันไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้วแต่ก็กลับดึงไม่ออก
“รูปร่างของดาบนี้มันประหลาดเกินไป ไม่ใช่แบบที่ฉันชอบเลย”โจวเหวิยมองดาบที่ดึงไม่ออกแล้วส่ายหัวก่อนที่มองไปที่ดาบเล่มอื่นๆ
ในสุสานดาบโบราณนั้นมีดาบสวยๆมากมาย บางอันเป็นดาบที่โจวเหวินใช้ แต่ไม่ว่าเขาจะชอบมันมากแค่ไหน เขาก็ใช้ดาบพวกนั้นแค่ในฐานะอาวุธ ไม่ได้เหมือนกับเฟิงชิวเยี่ยนที่ดาบกับวิญญาณสมานกันเป็นหนึ่ง
หลังจากที่เก็บตัวอยู่ในสุสานดาบโบราณมาซักพักใหญ่ๆ โจวเหวินก็รู้ได้เลยว่าตัวเองคงไม่มีทางเป็นนักดาบที่ชอบดาบขนาดนั้นแน่ๆ เขาเลยยอมแพ้แล้วไปหาข้อมูลต่อ
“ลองดูมีดหน่อยละกัน บางทีฉันอาจจะไม่ได้เกิดมาเป็นนักดาบก็ได้”โจวเหวินลองเปลี่ยนใจดู
การจะลองมีดดูนั้นมันออกจะไม่สะดวกเทท่าดาบ เพราะมันไม่มีมีดในสุสานดาบโบราณ แต่ในมหาลัยซีหยางนั้นมีคลังที่จัดแสดงอาวุธมากมายหลากหลาย ซึ่งส่วนมากเป็นมีดทั้งนั้น
ทำไมมีดถึงมีเยอะที่สุดนะเหรอ ก็เพราะว่ามีดมันเป็นอะไรที่ง่ายที่สุดยังไงละ ดาบนั้นมี2คม ในแง่ของการผลิตถึงมันจะดูมีประโยชน์กว่ามีดก็จริง แต่การมีประโย
