ปะทะราชาหยินฟูอีกครั้ง
“ยินดีด้วยนะ วิชาดาบของนายกลายเป็นระดับเทพแล้ว แกร่งมากจริงๆ”โจวเหวินมองชุดเกราะเกล็ดมังกรที่แตกออกมาแล้วพูดจากใจจริง
เฟิงชิวเยี่ยนเองก็เก็บดาบแล้วส่ายหัว “ถึงแม้ว่ามันจะเป็นวิชาดาบระดับเทพ แต่ผมก็ยังแพ้โค้ชอยู่ดีครับ ถ้าโค้ชไม่ออมมือให้ละก็ ผมเองก็คงได้ไปเกิดใหม่แล้วละครับ”
ดาบไม้ไผ่ของโจวเหวินเก็บเข้าฝักก่อนจะพูด “นับว่าเสมอเถอะ เพราะฉันใส่ชุดเกราะระดับเร้นลับอยู่ด้วย ถึงนายจะทำให้ฉันบาดเจ็บไม่ได้ แต่ถ้าฉันไม่ใส่เกราะฉันก็อาจจะเจ็บหนักเหมือนกัน
เฟิงชิวเยี่ยนส่ายหัวแล้วพูด “จากสถานการณ์แล้วยังไงโค้ชก็ยังแกร่งกว่าผมมากครับ ผมต้องฝึกหนักมากกว่านี้อีก”
โจวเหวินคิดในใจ วิชาดาบของเฟิงชิวเยี่ยนนั้นจริงแล้วมันเกินกว่าระดับของวิชาดาบของเขาไปไกลมากๆแล้ว สกิลจ้าวมังกรบินดัดแปลงของโจวเหวินที่เป็นระดับเทพก็ทำได้แค่เสมอ นี้ถ้าโจวเหวินไม่ได้มีวิชาเทพสังหารละก็ ถ้าเป็นการต่อสู้แบบจริงจังกว่านี้ ละก็คงจะลำบากกว่านี้แน่ๆ เพราะแค่เพลงดาบอนันต์จาริกอย่างเดียว เฟิงชิวเยี่ยนก็เหนือกว่าสกิลจ้าวมังกรบินแล้ว
“ดาบสุดท้ายที่ฟันออกมานั้น ไม่ใช่ส่วนนึงในเพลงดาบอนันต์จาริกใช่ไหม”โจวเหวินถาม
เฟิงชิวเยี่ยนพูด “ตอนแรกก็ไม่ใช่ครับ แต่ตอนนี้ใช่แล้วตอนนี้มันเป็นส่วนหนึ่งของเพลงดาบนั้นแล้ว”
โจวเหวินเองก็ไม่รู้เรื่องอะไรพวกนั้นเท่าไร เฟิงชิวเยี่ยนเองก็ดูจะไม่ได้คิดชื่อวิชาไว้เหมือนกัน
ตอนที่เขา
