กำลังจะกลับไปหาหยาเอ๋อนั้นเอง แต่ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงดังขึ้นมา “ยอดเยี่ยมยิ่งนัก หนุ่มสาวสมัยนี้อายุไม่ถึง20 ต่างก็วิชาดาบและกระบวนท่าที่ยอดเยี่ยม ยุคสมัยนี้มันช่างดีงาม หรือว่ามนุษย์ยุคสมัยก่อนนั้นมันอ่อนแอเกินไปกัน ช่างน่าอิจฉาเสียจริง”
โจวเหวินพอได้ยินเสียงนั้นขนก็ลุกซู่ทันที เขาหันกลับไปมอง แล้วเขาก็พบ ราชาหยินฟูกำลังค่อยๆเดินเข้ามาอย่างช้าๆ ถึงแม้ว่าเขาจะยังอยู่ห่างไกล แต่โจวเหวินก็รู้สึกได้เลยว่าทุกๆก้าวเล็กๆนั้น มันขยับเข้ามาหาโจวเหวินอย่างรวดเร็ว เพียงไม่กี่ก้าว ระยะทางของพวกเขาก็ห่างกันไม่ถึง100เมตรแล้ว
“ราชาหยินฟู กล้าขนาดนี้เลยเหรอ ไม่กลัวท่านจักรพรรดินีโกรธรึยังไง”โจวเหวินมองแขนของราชาหยินฟูที่ตัดแขนของตัวเอง ตอนนี้แขนมันงอกกลับมาแล้ว
ราชาหยินฟูยิ้มแล้วพูด “จักรพรรดินีแข็งแกร่งก็จริง แต่นางโดนกักตัวเอาไว้ในพื้นที่ต่างมิติ ตราบใดที่ข้าไม่ได้อยู่ใกล้ภูเขาฉีซือ อำนาจของนางก็ไม่ได้มีผลกับข้าแม้แต่น้อย เจ้าเถอะ คิดจะใช้นางกำจัดข้าเหรอ เจ้าคิดตื้นเกินไปแล้ว”
“นายแน่ใจแล้วเหรอว่านางจะออกมาจากพื้นที่ต่างมิติไม่ได้น่ะ”โจวเหวินพูด
แต่ราชาหยินฟูกลับพูดออกมาด้วยความชิงชัง “ไม่ต้องมาหลอกกันดีกว่าหน่า ผนึกของภูเขาฉีซือยังไม่แตกออก ถึงนางจะเป็นระดับภัยพิบัติก็ตาม แต่ยังไงนางเองก็คงไม่อยากออกจากภูเขาฉีซือหรอก วันนี้ไม่มีใครช่วยเจ้าได้ทั้งนั้นแล้วละ”
ในตอนนั้นเองที่ราชาหยินฟูพุ่งเข
