องไปทางกำแพงที่มองไม่เห็นแล้วแต่ก็ไม่เห็นอะไรเลย
“กำแพงนี้มันต้องกินอาณาเขตกว้างแน่ๆ ถ้าไม่ใช่ระดับความกลัวคงทำลายกำแพงนี้ออกไปไม่ได้แน่ๆ”โจวเหวินคิดก่อนจะลองเปลี่ยนวิชาลมปราณดู เขาลองใช้วิญญาณชีวิต ไท่ฉางไค่เทียนจิง ก่อนจะเดินตรงเข้าไปยังกำแพงนั้น
โจวเหวินถือดาบในมือโดยเอาดาบแหย่เข้าไปก่อน พอเห็นว่าดาบทะลุออกไปได้ โจวเหวินก็เอาตัวเองทะลุออกตามไปทันที
“เอาวะอย่างน้อยราชาหยินฟูก็ทำกำแพงนี้มาจากคำสาป ยังดีนะเนี่ยที่ยังพอมีตัวช่วย”โจวเหวินออกมาจากเขตกำแพงแล้วบินด้วยความเร็วเต็มที่
ทันทีที่โจวเหวินหนีออกมาได้ ราชาหยินฟูก็รู้สึกได้เหมือนกัน เขาหน้าเปลี่ยนสี “บ้าจริง มันหนีออกมาจากเขตอาคมซวนเทียนได้ยังไงกันเนี่ย”
แต่หลังจากนั้น ราชาหยินฟูก็หยิบอะไรบางอย่างออกมา มันดูคล้ายกับเข็มทิศที่มีเส้นและจุดไขว้กันไปมา หลังจากที่ราชาหยินฟูฉีดลมปราณลงไปแล้ว เข็มทิศนั้นก็ชี้ไปทิศทางที่โจวเหวินหนีไป
ราชาหยินฟูมุดดินตามทิศทางที่โจวเหวินหนีไปทันที
หลังจากที่โจวเหวินออกมาจากการหายตัวแล้ว เขาก็โดนราชาหยินฟูไล่ตามทันมาทัน เขาเลยทำได้แค่หลบและใช้การวาปหนีในจังหวะที่หลบไม่พ้นเท่านั้น
น่าเสียดายที่ตอนนี้โจวเหวินพึ่งใช้วาประยะไกลมา และยังรีคูลดาวน์ไม่เสร็จ ทำให้เขาใช้มันเพื่อหนีราชาหยินฟูไปไกลๆไม่ได้อีกแล้ว
การวาป10ครั้นั้นมันก็หมดไปอย่างรวดเร็ว อสูรปฐพีก็บาดเจ็บสาหัส และมันคงช่วยโจวเหวินหนีไม่รอดแน่ๆ
โจวเหวินต