บบนี้ ราชาหยินฟูนั้นเป็นถึงระดับความกลัวแล้ว แต่กลับไม่กล้าแม้แต่จะสู้กับจักรพรรดินีแล้วก็ต้องยอมตัดแขนตัวเองเพื่อแลกกับทางหนีออกมา“นี้นายคิดจะล่อหมอนั้นมาสู้กับฉันเพื่อให้ต่างฝ่ายต่างบาดเจ็บแล้วนายก็จะได้เก็บตกได้ง่ายๆซินะ”ดอกไม้หันกลับมาหาโจวเหวินแล้วพูดเหมือนรู้ทันโจวเหวินสะดุ้งโหยงทันทีแล้วรีบพูด “ข…เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว เข้าใจผิดไปแล้วจริงๆ ฉันเองก็โดนหมอนั้นไล่ตามมาเหมือนกัน ฉันเลยไม่มีทางเลือกเหมือนกันต้องมาอาศัยบารมีของท่านจักรพรรดินี ต้องขอบคุณจริงๆที่ช่วยชีวิตฉันเอาไว้ ไว้จะตอบแทนคืนให้ในภายหลังนะ เดี๋ยวฉันขอกลับไปเตรียมอุปกรณ์อะไรให้….”“ถ้ากล้าขยับแม้แต่ก้าวเดียวก็ลองเลยซิ”จักรพรรดินีพูด “คิดจริงๆเหรอว่าฉันไม่รู้ว่านายคิดจะทำอะไรน่ะ”โจวเหวินหยุดนิ่งแล้วมองจักรพรรดินี “อะแฮ่ม ฉันแค่อยากจะให้บารมีของท่านช่วยไล่เขาไปให้หน่อยเท่านั้นเอง ฉันไม่คิดด้วยซ้ำว่าเขาจะกล้ามาที่นี้จริงๆ …จะว่าไปแล้ว ท่านจักรพรรดินี มีเรื่องอะไรเหรอที่อยากจะให้มาที่นี้หน่ะ”“นายให้สัตว์อสูรตัวไหนกินผลไม้เทพไป”จักรพรรดินีถามโจวเหวินอัญเชิญแพทย์ปีศาจออกมาแล้วพูด “ฉันให้เจ้านี้กินละ ถ้าเกิดฉันรู้ว่าท่านอยากได้ ฉันคงให้ท่านไปแล้ว”“มาพูดตอนนี้ก็สายไปแล้วละ”จักรพรรดินีมองแพทย์ปีศาจก่อนจะพูด “วันนี้ฉันช่วยชีวิตนาย แล้วขับไล่ศัตรูของนายไป จะตอบแทนฉันยังไงละ”“ก็ถ้ามันเป็นสิ่งที่ฉันทำได้ ฉันก็พร้อมทำทันทีเลย”โจ
