วเหวินตอนนี้ไม่มีสิทธิ์ต่อรองอะไรแล้ว“ถ้างั้นใช้สัตว์อสูรของนายช่วยอะไรฉันอย่างซิ แต่ฉันไม่ได้ให้นายช่วยฟรีๆด้วยนะ นายอยากได้เลือดฉันใช่ไหมละ ถ้านายตกลง ฉันก็จะให้เลือดกับนาย”จักรพรรดินีพูด“มันอันตรายไหมอะ”โจวเหวินถามอย่างระแวง“จะบอกว่ายากก็ยาก จะบอกว่าไม่ยากก็ไม่ยาก จะบอกว่ามันไม่ยากสำหรับสัตว์อสูรนาย แต่มันก็ไม่ง่ายที่จะควบคุมมัน และมันก็ไม่ได้ยากที่จะทำสำเร็จ”จักรพรรดินีตอบมาให้งง“ขอรู้ได้ไหมว่าจะให้ฉันทำอะไรหน่ะ”โจวเหวินถาม“ฉันอยากจะให้นายขโมยของอย่างนึงมาจากต่างมิติหน่อย”จักรพรรดินีพูด“ขโมยของเหรอ ฉันมีรุ่นพี่คนนึงที่เก่งเรื่องขโมยของมากๆเลยนะ เขามมีวิชาขโมยดวงดาวที่ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่อาจสู้ได้ เป็นมือขโมยอันดับ1ของโลกเลย ถ้ายังไงเดี๋ยวฉันแนะนำเขาให้รู้จักนะ”โจวเหวินพยายามโบ้ยจักรพรรดินียิ้ม “ของสิ่งนั้นต้องให้สัตว์อสูรที่กินผลไม้เทพเข้าไปเท่านั้นเป็นตัวขโมย”“มันคืออะไรละ”โจวเหวินถาม“ถ้าฉันบอกนายต้องไปนะ”จักรพรรดินีพูด“ต้องไปตอนนี้เลยรึเปล่าละ”โจวเหวินถาม“ไม่ซักหน่อย”จักรพรรดินีพูด“ถ้างั้นบอกมาได้เลยว่าจะให้แพทย์ปีศาจของฉันไปขโมยอะไร”โจวเหวินมองดอกไม้แล้วถาม“ฉันอยากจะให้นายไปขโมยกระดิ่งมาให้หน่อย” จักรพรรดินีคิดแล้วพูด“กระดิ่งอะไรอะ แล้วพื้นที่ต่างมิติไหน”โจวเหวินถามต่อ“มันเป็นกระดิ่งขนาดเท่ากำปั้น ทำมาจากสัมฤทธิ์ รูปร่างคล้ายกระดิ่งหรือระฆัง สลักไว้ด้วยตัวอักษรโบราณ ถ้าเห็น
