แล้วจะรู้เอง แล้วก็ ฉันไม่ได้บอกนะว่ามันอยู่ในพื้นที่ต่างมิติ แต่ฉันบอกว่ามันอยู่ใน ต่างมิติ ถ้ามันอยู่ในพื้นที่ต่างมิติจริงฉันก็คงไม่ต้องการสัตว์อสูรที่กินผลไม้เทพเข้าไปแล้วละ”“จำเป็นต้องใช้ผลไม้เทพจริงๆเหรอ”โจวเหวินเริ่มรู้สึกแปลกๆ“ไปไม่ไกลหรอก”จักรพรรดินีพยักหน้า“แล้วฉันจะไปยังไงละ”โจวเหวินพูด“ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันเป็นคนให้นายไปเอง เพราะงั้น ฉันมีทางที่จะส่งนายไปได้อย่างปลอดภัยอยู่แล้ว ที่นายต้องทำก็แค่ทำตามแผนแล้วขโมยกระดิ่งออกมาเท่านั้นเอง”จักรพรรดินีพูดโจวเหวินกัดฟันแล้วพูด “จะลองดูก็ได้ แต่ฉันต้องขอเวลาเตรียมตัวก่อนนะ แล้วฉันก็อยากได้เลือดนั้นก่อนด้วย”“ได้ซิ สาบานกับฉันก่อนซิ แล้วฉันจะให้เลย”จักรพรรดินีพูดโจวเหวินรู้ดีว่าถ้าเกิดเขาสาบานไปแล้ว เขาจะไม่สามารถหลุดจากสัญญาได้ง่ายๆแน่ๆ บางทีมันอาจจะมีเงื่อนไขต่างๆที่ซับซ้อนแน่ๆ“ถ้าอย่างนั้น ฉันขอสาบาน ถ้าฉันเอากระดิ่งกลับมาไม่ได้ ขอให้สติสัมปัชชัญญะของฉันมีอันเป็นไป”โจวเหวินยกมือขึ้นแล้วสาบายต่อหน้าดอกไม้ตู้ม!!ทันทีที่สาบานจบ ฟ้าก็ผ่าลงมาตรงหน้าของโจวเหวินทันทีเดิมทีโจวเหวินคิดแล้วคิดอีกว่าคำสาบานของเขานั้น ยังไงก็ไม่มีทางกำกวมได้ แต่ใครมันจะไปคิดละว่าจักรพรรดินีเองก็ไม่ให้โจวเหวินกลับคำหรือสาบานใหม่ได้เหมือนกัน “สติซินะ บางครั้งสติเนี่ยละที่สำคัญที่สุด”และในตอนนั้นเองที่บริเวณเกสร จู่ๆก็มีผลึกบางอย่างร่วงหล่นลงมาจากดอกไม้ ก่อนจะตร
