ทงตรงไปที่ชายชุดขาว นี้คือกระบวรท่าแรกที่ชายชุดขาวสาธิตให้ดู
ชายชุดขาวนั้นตกใจมากๆ เขากระโดดหลบในทันทีแต่วิชาดาบของโจวเหวินนั้นมันใช้อย่างต่อเนื่อง ในเพียงแค่แปปเดียวเท่านั้นเขาก็ใช้วิชาดาบที่เขาเคยเห็นจากชายชุดขาวได้แบบเดียวกับที่เขาใช้เลยเป๊ะๆ
“แค่นั้นเองหรอกเหรอ งั้นข้าก็เสียใจนะที่จะบอกว่าเจ้าไม่ได้เรียนรู้อะไรเลยหน่ะ”ชายชุดขาวพูดแล้วยิ้ม
โจวเหวินไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาแสดงวิชาดาบออกมาเรื่อยๆ กระบวนท่าแล้วกระบวนท่าเล่า ดาบนั้นลื่นไหลเหมือนแม่น้ำบางครั้งก็แกร่ง บางครั้งก็เฉียบคม ทุกๆ13กระบวนท่า ปราณของดาบจะเปลี่ยนไปครั้งนึง
“ไม่นะ เป็นไปไม่ได้”ชายชุดขาวเริ่มคิดขึ้นมาทีละนิดแล้วเริ่มไม่อยากจะเชื่อ ใบหน้าของเขาผสมปนเปความกังวลกับความไม่เชื่อและลนลานไว้ด้วยกัน
แต่โจวเหวินนั้นกำลังแสดงวิชาดาบต่อไป เขาใช้วิชาดาบจากที่เขานึกได้ ทีละอย่างไล่เรียงติดกัน
“เป็นไปได้ยังไง เจ้าทำได้ยังไง เป็นไปไม่ได้ นั้นมัน 3000กระบวนท่าเชียวนะ เจ้าจำมันทั้งหมดได้ยังไงกัน” ชายชุดขาวเริ่มเหวอ ความสง่าผ่าเผยหล่อเหลาที่เคยมีหายไปหมดแล้ส
“ฉันก็แค่ตั้งใจมากพอที่จะจำทั้งหมดให้ได้ ฉันตั้งใจมากพอที่จะจำในสิ่งที่คนอื่นจำไม่ได้ วิชาดาบ3000กระบวนท่านี้มันจำยากก็จริงแต่ฉันก็ยังจำได้”โจวเหวินนึกต่อไปแล้วเคลื่อนที่ต่อ
ตอนที่กระบวนท่าของเขาเปลี่ยนไปนั้นเอง มิติรอบข้างก็เริ่มบิดเบือน มันถูกเปลี่ยนแปลง หุบเขาที่เคยสวยงามสุดๆต