วจต่อ ที่แปลกเลยคือมันไม่มีสิ่งมีชีวิตอะไรอยู่แถวนี้เลย และค้างคาวเงาพิษที่ขาดการติดต่อกับเขานั้นก็หายไปด้วย หุบเขานี้อยู่ในรูปแบบทรงกลม ขนาดของมันก็ไม่ได้เล็กมาก มันถูกห้อมล้อมไว้ด้วยลำธารและป่าไผ่สีเขียวและทุ่งดอกไม้สีแดง ที่สุดปลายของลำธารนั้นมีต้นดอกท้อ(หรือซากุระ) ขนาดใหญ่อยู่ดูสวยงามมากๆ แต่ไม่รู้ว่าทำไมข้างๆต้นไม้นั้นถึงไม่มีต้นท้อต้นอื่นๆอยู่เลย ต้นท้อต้นอื่นๆนั้นอยู่แยกจากต้นท้อยักษ์มากทำให้ดูโดดเดี่ยวและเหงามากทีเดียวโจวเหวินมองไปรอบๆหุบเขา ที่นี้มันเหมือนกับสวนสวรรค์จริงๆ นี้ถ้าไม่ติดว่าสัตว์อสูรของเขามันหายไปถ้าออกนอกระยะสายตาของเขาละก็ ที่นี้ก็เป็นที่ๆดีทีเดียว“มันต้องมีอะไรอยู่ในหุบเขานี้แน่ๆ ว่าแต่มันไปซ่อนอยู่ที่ไหนมากกว่า”โจเวหวินมองไปเรื่อยๆแต่ก็ยังไม่พบทางออก แล้วก็ไม่พบสัตว์อสูรที่หายไปของเขาด้วยในเมื่อมองหาไปก็ไม่ได้ความ โจวเหวินเลยนั่งพักลงแล้วคิดถึงความเป็นไปได้ในหลายๆทางโจวเหวินไม่รู้ว่าที่นี้จริงๆแล้วเป็นหมู่บ้านดอกท้อในตำนานจริงๆรึเปล่า ที่ทุกๆอย่างมันดูแตกต่างจากหมู่บ้านดอกท้อในตำนานนิดหน่อยเวลาผ่านไปช้าๆ โจวเหวินยังคงคิดหาทางออกไปจากที่นี้ไม่ได้เลย จะใช้อสูรปฐพีมุดออกไป เขาก็มุดออกไปได้แค่เป็นวงกลมเท่านั้น ออกนอกหุบเขาไม่ได้ หรือจะขุดภูเขาให้เป็นรูโดยใช้เบม่อนก็ไม่ได้ผล เพราะภูเขาเหมือนจะมีชีวิต พอมันโดนขุดมันก็งอกขึ้นมาใหม่ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้มลง พระจันท
