“แล้วเงื่อนไขละ”โจวเหวินรู้ดี
“สัตว์อสูรนั้น”ผู้วิเศษจิงเต้าพูด
“ไม่มีทาง”โจวเหวินรู้ดีว่าถึงเขาจะโอนต้นกล้วยเซียนให้กับผู้วิเศษจิงเต้า เขาก็อาจจะไม่รอดอยู่ดี เพราะงั้นเขาเลยไม่คิดจะทำแบบนั้น
“ฉันไม่ได้บอกให้นายโอนสัตว์อสูรมาให้ฉันแต่ฉันจะให้นายรับปากฉันว่าจะใช้สัตว์อสูรนั้นช่วยอะไรฉันบางอย่างทีหลัง”ผู้วิเศษจิงเต้าพูด
“ทำอะไร”โจวเหวินถาม
“ตามปรกติแล้วในหลักการเล่นแร่แปรธาตุ มันไม่มีสิ่งที่เรียกว่ายาเทพอมตะหรือยาอมฤทธิ์อะไรนั้นอยู่แล้วละ แต่มันก็ยังมียาบางตัวที่ช่วยให้ฉันรอดชีวิตได้ การทำยานั้นไม่เพียงแต่จะต้องการวัตถุดิบพิเศษ แต่มันยังต้องการเตาปรุงยากับไฟพิเศษด้วย ในเมื่อพัดโหมไฟโดนสัตว์อสูรของนายดูดซับไปแล้วเพราะงั้นสัตว์อสูรของนายตอนนี้ก็น่าจะมีพลังแบบเดียวกับพัดโหมไฟซินะ”ผู้วิเศษจิงเต้าพูดแล้วอัญเชิญสัตว์อสูรถุงกระสอบออกมาก่อนจะเอามันมาคลุมเตาทองแดงขนาดใหญ่ ก่อนที่เตานั้นจะโดนสูบเข้าไปในกระสอบแล้วหิ้วได้
โจวเหวินลังเล แต่ผู้วิเศษจิงเต้าก็พูดขึ้นมา “ไม่มีเวลาเหลือแล้วนะ ดาบหินน่ะมันหลอกง่ายก็จริง แต่อีกคนนึงมันไม่ได้โง่เลยนะ เราต้องตัดสินใจให้ไว ถ้ามันกลับที่นี้แล้วเจอนายเข้าละก็ นายจะไม่มีโอกาสที่2ละนะ”
“โอเค ได้ ฉันตกลง แต่นอกเหนือจะช่วยฉันออกไปจากที่นี้แล้ว นายต้องคืนวิญญาณให้กับฉันกับหลิวหยุนด้วยนะ”โจวเหวินพูด
ผู้วิเศษจิงเต้าไม่พูดอะไร เขาโยนดาบจักรพรรดิฉินในมือตรงมาให้โจวเห
