วินก่อนที่จะพลิกกระจกหยินหยางทำให้ภาพของโจวเหวินในกระจกหายไป โจวเหวินรู้สึกได้เลยว่าวิญญาณของเขากลับเข้าร่างทำให้เขารู้สึกโล่งใจอย่างบอกกไม่ถูก
“ถ้ามีดาบจักรพรรดิฉินนั้น นายก็จะออกไปจากสุสานได้แล้วละ”ผู้วิเศษจิงเต้าพูด
“แล้วนายละ”โจวเหวินพูด
“เดี๋ยวฉันหนีออกไปเองแหล่ะ”ผู้วิเศษจิงเต้าพูด “เขามาแล้ว เราไม่มีเวลาแล้ว”
“โจวเหวินเองก้รู้สึกได้ว่าอันตรายถึงชีวิตกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เขาเลยรีบถาม “แล้วจะเริ่มทำยาเมื่อไรละ”
“ถึงตอนนั้นนายจะรู้เอง”ผู้วิเศษจิงเต้ายิ้ม “นายพัฒนาไปได้เร็วกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะมากเลยจะบอกว่าวิชาเซียนศักดิ์สิทธิ์ที่ฉันให้นายไป มันไปได้ไกลกว่าที่ฉันคิดมากๆฉันจะคอยจับตาดูจนกระทั้งถึงตอนนั้น เพราะงั้นนายห้ามตายเด็ดขาด”
