ละดาบหิน เพราะเดิมทีแล้วด้วยพายุไฟที่มีอยู่ทำให้พัดโหมไฟนั้นได้เปรียบมากๆ เหมือนกับเล่นเป็นทีมเหย้ายังไงอย่างงั้น
แต่ตอนนี้พัดโหมไฟโดนต้นกล้วยเซียนดูดซับไปแล้วตอนนี้มันก็กลับไปเป็นไข่กำลังพัฒนาร่างเอาออกมาใช้ไม่ได้ด้วย ทำการคำนวณและแผนการทุกอย่างของโจวเหวินนั้นสูญเปล่าทันที
โจวเหวินหน้าเสียนิดหน่อยตอนที่สายตาของผู้วิเศษจิงเต้าชายแก่และดาบหินมองเข้ามา
เขาไม่เคยคิดว่าต้นกล้วยเซียนจะเป็นปัญหาเลย เขาใช้ต้นกล้วยเซียนมาแก้ไขในยามวิกฤติแทบจะตลอด แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ มันไม่ควรเอาซะเลย ถึงเขาจะรู้ว่าต้นกล้วยเซียนไม่ได้ตั้งใจแต่ก็อดกำหมัดแน่นไม่ได้อยู่ดี
ตอนที่พัดโหมไฟหายไปปนั้นเอง ดาบหินดูจะโกรธจัดๆเอามากๆ อักษรอาคมปรากฏขึ้นมาที่ตัวดาบก่อนจะพุ่งเข้าหาโจวเหวินทันที โจวเหวินไม่กล้ารับพลังระดับความกลัวจึงใช้แหวนอารยมิติวาปตัวเองไปอีกข้างแต่ตอนที่เขาออกมาจากวาปนั้นเอง มือของชายแก่ก็คว้าตรงมาที่คอของเขาแล้ว
อารยมิตินั้นแกร่งกว่ามิติสูญหายมากๆ แต่มันก็ยังวาปได้แค่10ครั้งอยู่ดี มันเป็นไม่ได้เลยที่จะรอดจากทั้งชายแก่และดาบหินในการวาปแค่10ครั้ง แถมยังมีผู้วิเศษจิงเต้าอยู่ข้างๆอีกด้วย ทำให้โอกาสของโจวเหวินนั้นน้อยนิดเข้าไปใหญ่
“เอาสัตว์อสูรนั้นมาให้ฉันซิ แล้วฉันจะช่วยชีวิตนายเอง”ผู้วิเศษจิงเต้าพูดพร้อมรอยยิ้ม
โจวเหวินไม่เชื่อผู้วิเศษจิงเต้าเลยซักนิด ตอนที่ชายแก่กับดาบหินพุ่งตรงเข้ามาอีกรอบ เขาก็ตัดสินใจ
