3คนสู้กันไปกันมาจนทำให้โจวเหวินกับหลิวหยุนงงงวย แม้แต่สายตาของโจวเหวินก็ยังจับการเคลื่อนไหวของทุกคนไว้แทบจะไม่ได้เลย มันมีรายละเอียดหลายๆอย่างที่มันไม่ชัดเจนเอาซะเลย
ดาบหินนั้นใช้เพลงดาบที่แม่นยำมาก ทุกๆดาบนั้นชัดเจน ว่องไว ไม่มีคำว่าหลอก ทุกดาบที่ฟันนั้นทุกๆคนเห็นแต่ก็ไม่ใช่ทุกคนจะรับไม่ได้
ชายแก่เองก็มีพลังที่แปลกประหลาด เขาพริ้วไหวหลบไปหลบมาและใช้ร่างกายได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ
ผู้วิเศษจิงเต้าเองก็ควบคุมพลังได้อย่างดีเยี่ยม พลังของเขาเองนั้นห่างไกลจากทั้งดาบหินและชายแก่มากจึงยากในการควบคุมกระแสการต่อสู้ระหว่างชายแก่กับดาบหินแต่ด้วยพลังของกระจกหยินหยาง ทำให้เขายืมพลังของดาบหินกับชายแก่มาแก้ขัดทางซึ่งกันละกันทำให้ตอนนี้ยังไม่มีใครสามารถเข้าไปได้ถึงเตาทองแดงได้เลย
ตู้ม!!!
ทั้ง3ฝ่ายซัดพลังเข้าใส่กัน แรงระเบิดมหาศาลทำให้ทั้ง3คนนั้นกระเด็นเข้าไปในพายุไฟ
“ตอนนี้ละ”โจวเหวินสั่งมารพยัคฆ์ให้เขาไปในเตาทองแดงอีกรอบ ก่อนที่เขาจะบินเข้าไปใกล้ๆปากเตา
มารพยัคฆ์นั้นพุ่งเข้าไปตามคำสั่งของโจวเหวินร่างของมันสัมผัสกับไฟแล้วหลอมละลายอย่างไว มันไม่สามารถทนความร้อนที่เหมือนอยู่บนดวงอาทิตย์ได้ มันไม่สามารถแตะอะไรได้เลยไม่งั้นมันจะละลายแน่ๆ
ผู้วิเศษจิงเต้ากับชายแก่รู้ดีว่าโจวเหวินไม่มีทางเอาของออกมาได้แน่ พวกเขาเลยเมินไปเลย
ในตอนนั้นเอง โจวเหวินรู้ดีเลยว่ามารพยัคฆ์นั้นทำหน้าที่ตัวเองได้ดีที่สุดแล้ว ถึงแม้
