ลมและไฟ
“ทำไมใต้ดินถึงมีฟ้าผ่าได้เนี่ย”หลิวหยุนสงสัย ก่อนที่สีหน้าของเขาจะเปลี่ยนไป “ไม่ มันไม่ใช่สายฟ้า แต่เป็นลมตั่งหาก”
สายฟ้านั้นเป็นพลังที่รุนแรงมากๆก็จริง แต่ในทางกลับกัน คนส่วนมากไม่เข้าใจความน่ากลัวที่แท้จริงของลม แต่คนที่เคยเดินทางไปรอบโลกอย่างหลิวหยุนนั้น เขาใจดีว่าบางครั้ง ลมนั้นน่ากลัวกว่าฟ้าผ่าหลายเท่า
โจวเหวินเองก็รู้สึกได้ถึงกระแสลมที่แปรผันเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง เขารู้สึกได้ถึงลมได้ดีกว่าหลิวหยุนหลายเท่าเลยด้วย ดังนั้นเขาจึงรู้ได้เลยว่าพายุที่กำลังจะเข้ามานั้นมันจะน่ากลัวขนาดไหน
ความสามารถของสดับวานรนั้นปลดจนถึงขีดจำกัดแล้ว แต่นอกเหนือจากภายในภูเขานี้ เขาก็ยังไม่เห็นอะไรอย่างอื่นอีกเลย เหมือนกับว่าไม่มีที่ให้หลบแล้วด้วย
“ไปที่หลังภูเขากันเถอะ”โจวเหวินพูดกับหลิวหยุนก่อนจะกระโดดลงมา สายลมนั้นรุนแรงขึ้นมากๆ และไม่รู้ว่าถ้าพายุมาจริงมันจะหนักขนาดไหน เพราะงั้นที่เขาควรทำคือเตรียมตัวให้พร้อม
หลิวหยุนก็กระโดดตามลงมา เขาใช้ตะขอล๊อคตัวเอง ก่อนจะไต่เชือกลงมาจากหน้าผา แล้วยึดตัวเข้ากับด้านข้างของภูเขา
ส่วนบนยอดเขานั้นดาบหินยังคงสู้กับตาแก่คนนั้นแบบไม่มีใครยอมใคร ทั้งคู่เป็นระดับความกลัวด้วยกันหมด รัศมีในการต่อสู้จึงเป็นในวงกว้างมากๆ มันไม่มีทางที่คนธรรมดาจะเข้าไปแทรกแซงการต่อสู้ได้เลย
ฮึ่ม!!
พายุสายลมแรงกระหน่ำซัดคำรามลั่น สายลมที่พุ่งมาด้วยความเร็วระดับทำลายกำแพงเสียงได้ทำให้เก
