ิดเสียงดังลั่นเหมือนฟ้าผ่าอยู่หลายครั้ง หลังจากที่พายุเริ่มซัดเข้ามา โจวเหวินกับหลิวหยุนที่อยู่หลังยอดเขาตอนนี้กำลังพยายามเต็มที่ เพื่อไม่ให้รับลมเต็มๆ เสื้อผ้าของเขาปลิวสะบัดไปมา แถมเขาแทบจะจับหินเอาไว้ไม่อยู่กระเด็นออกไปเลยซะด้วยซ้ำ เชือกของหลิวหยุนนั้นถูกผูกเข้ากับตัวและแขนของเขาทำให้เขายังไงก็ไม่ปลิวแน่ๆ ส่วนโจวเหวินนั้นอัญเชิญเบม่อนออกมาแล้วให้เบม่อนขยายร่างใหญ่แล้วกอดหลัดภูเขาเอาไว้เหมือนเป็นเพราะป้องกันลม
สายลมที่รุนแรงขนาดนี้มันแหลมคมซะยิ่งกว่าคมมีดซะอีก เกราะระดับมหากาพย์ของหลิวหยุนนั้นโดนสายลมฟันจนขาดเลือดออกมาแล้ว
“ออกมาเลยเจ้าแมวส้ม”หลิวหยุนพูดออกมาแล้วแมวสีส้มก็ปรากฏขึ้นมาข้างเขา ก่อนที่มันจะดูดอย่างแรงทำให้ลมที่เฉือนเนื้อของหลิวหยุนเข้าไปนั้นโดนดูดเข้าปากแมว ทำให้พุงแมวนั้นโตขึ้นมาเหมือนลูกโป่ง
ตอนที่โจวเหวินกำลังกังวลว่าเจ้าแมวส้มจะตัวแตก แต่แล้วแมวส้มนั้นก็กลับพ่นลมที่ดูเข้ามาในท้องเพื่อต้านกระแสลมที่พัดเข้ามา
เอาจริงๆที่ยังเป่าลมสู้ได้อยู่นั้นเป็นเพราะว่าภูเขาลูกนี้นั้นทำหน้าที่ป้องกันกระแสลมส่วนมากเอาไว้แล้ว ทำให้มันถูกลดทอนลงเยอะ แต่ถึงอย่างนั้น โจวเหวินกับหลิวหยุนก็ได้รู้ซึ้ง ว่าพวกเขานั้นคิดตื้นเกินไป พวกเขาพบว่าสายลมที่เป่าไปต้านนั้นโดนหอบพัดกลับมาอย่างรุนแรงจนเกิดเป็นลมหมุนในพื้นที่ใต้ดิน ลมที่หมุนไปนั้นดูดเข้าหาจุดศูนย์กลางซึ่งขนาดของลมหมุนนั้นมันก็ใหญ่ขึ้นเ
