ะดูน่าสะเทือนใจ แต่มันก็เปป็นชะตาที่กำหนดไว้แล้ว เพราะแม้แต่เบม่อนยังไม่ไหวเลย
พอเห็นมารพยัคฆ์เกราะวิญญาณโดนรุมยำแบบนั้นแล้ว โจวเหวินกลับไม่ได้รู้สึกตกใจ แต่ดีใจซะมากกว่า เพราะถ้ารูปปั้นทองคำเอาชนะมารพยัคฆ์เกราะวิญญาณตั้งแต่แรกนั้นบางทีรูปปั้นทองคำอาจจะไม่ได้มารุมยำแบบนี้ก็ได้
แต่ตอนนี้สกิลของมารพยัคฆ์เกราะวิญญาณเริ่มทำงานแล้ว ยิ่งมันสู้มากเท่าไร มันก็ยิ่งแกร่งขึ้นมากเท่านั้น ตอนนี้รูปปั้นทั้ง12นั้นฆ่ามันไม่ลงแน่ๆแล้ว ตราบใดที่ร่างกายของมารพยัคฆ์เกราะวิญญาณยังคงทนไหวอยู่ บางทีมันอาจจะแกร่งขึ้นมากกว่ารูปปั้นทองงคำทั้ง12ตัวซะอีก
“เอ้า รออะไรอยู่ละ รีบไปเปิดประตูซิ”โจวเหวินพูด
หลิวหยุนสะดุ้งตื่นขึ้นมา แล้วมองมารพยัคฆ์เกราะวิญญาณ ก่อนจะส่ายหัวสลัดความคิดทั้งหมด วิ่งไปที่ประตูปราสาททันที
มารพยัคฆ์เกราะวิญญาณวิ่งข้ามเมืองล่อความสนใจของรูปปั้นทองคำทุกตัวเอาไว้ ทำให้มันไม่มีเวลามาสนใจโจวเหวินกับหลิวหยุน มีรูปปั้นทองแดงบางตัวเห็นแล้ววิ่งเข้ามาขัดขวางพวกเขาไม่ให้เข้าใกล้ประตู
โจวเหวินใช้พลังของสดับวานรตรวจดูภายในปราสาทแต่ภายในปราสาทนั้นถูกครอบคลุมไปด้วยพลังบางอย่างทำให้สดับวานรฟังเสียงไม่ได้ยิน
ถ้าเกิดโจวเหวินไม่ให้สดับวานรใช้นิพพานออเวจีก็ยากที่จะฟังทะลุเข้าไปในม่านพลังได้
“เปิดได้แล้ว” หลังจากผ่านไปซักพัก หลิวหยุนที่ยุ่งอยู่กับประตูก็ร้องออกมาด้วยความดีใจก่อนจะผลักประตูขนาดใหญ่ออกทั้ง2
โจว
