ื่น แล้วเขาจะฆ่าคุณหรือเปล่าล่ะ? เขาไม่ได้โง่นะ และไม่อยากสร้างปัญหาด้วย ครั้นเห็นครอบครัวสี่คนยังบ่นพึมพำ เขาก็ตวาด “หุบปาก! พูดให้มันน้อยลงหน่อย!”
เหมียวจื่ออั๋งประหลาดใจอย่างมาก “ทั้งที่ทำความดีได้ ทำไมนายไม่รีบทำล่ะ?”
เจียงชิงถลึงตาใส่อีกฝ่าย เขาเพิ่งถูกพี่รองอบรมมา ถ้าศิษย์พี่รองไม่พูด แล้วเขาจะพูดได้ยังไงล่ะ? เขายิ่งไม่ใช่คนที่มีความจำระยะยาวที่ดีเสียด้วย
“เอาละ ทุกคนโปรดใจเย็นลงหน่อย มาคุยกันดี ๆ เถอะ” กานว่างเดินเข้าไปแล้วคว้ามีดออกจากมือของครูสอนฟิตเนสชายอย่างง่ายดาย พลางทำลายพลังหยินบนตัวชายคนนั้นเงียบ ๆ
พลังหยินชั่วร้ายได้หายไปแล้ว แต่ความโกรธที่ถูกปลุกเร้าและจิตสังหารของชายหนุ่มไม่ได้หายไป ดวงตาของเขาจับจ้องที่ตัวคนเขม็ง ทำให้เจ้าตัวรู้สึกหนาวเย็นและเสียใจ
[ถ้าเกิดอารมณ์ระเบิดขึ้นมา เขาอาจฆ่าคนได้จริง ๆ!]
[คนแบบนี้เหมือนกับระเบิดเวลา พวกเขามีทั้งคนแก่และเด็ก เมื่อเทียบกับชายหนุ่มที่แข็งแกร่งแล้ว พวกเขาไม่มีพลังสู้กลับได้เลย!]
ท่ามกลางความเงียบงัน เฝ่ยไป๋ลู่เดินไปหาครูสอนฟิตเนสชายทีละก้าวและกล่าวขึ้นอีกครั้ง
“เขาไม่ได้ฆ่าคน” เสียงของเธอทรงพลังและน่าเชื่อถือ จึงช่วยสลายบรรยากาศที่กระสับกระส่ายได้
ร่างกายที่แข็งทื่อและตึงเครียดของครูสอนฟิตเนสชายผ่อนคลายลงด้วยคำพูดของเฝ่ยไป๋ลู่
เขามองหญิงสาวด้วยดวงตารื้นน้ำ สีหน้าดำมืดน่ากลัวหายไป ราวกับว่าความสิ้นหวังและทำอะไรไม่ถูกที่คนกล
