วจะไม่ถูกกับเฝ่ยไป๋ลู่ แต่พวกเขาก็รู้ว่าเธอไม่ใช่คนแบบที่เถ้าแก่ผู่พูด
ส่วนเหมียวจื่ออั๋งนั้น เธอกล่าวดูถูกเถ้าแก่ผู่อย่างตรงไปตรงมายิ่งกว่า “ที่บาดแผลบนมือคุณรักษายาก อาจเป็นเพราะกรรมชั่วบางอย่างที่คุณทำ! ถ้าคุณยังพูดจาเหลวไหลอีก ครั้งต่อไประวังปากด้วย!”
ไม่รู้ว่าเพราะกลัวคำพูดเหมียวจื่ออั๋งหรือเปล่า สีหน้าของเถ้าแก่ผู่จึงซีดลงเล็กน้อย
“ถ้าคุณไม่ยอมพูด ถ้าอย่างนั้นให้ฉันพูดแล้วกัน ถ้าพูดผิดตรงไหน เถ้าแก่ผู่อย่าลืมแก้ไขให้ฉันด้วยนะคะ” เฝ่ยไป๋ลู่ยิ้มแต่ไม่ยิ้ม มองเถ้าแก่ผู่ที่มีความไม่สบายใจและกำลังรู้สึกหนักอุ้งในหัวใจ