“มือของฉันมีแผล ถ้าออกแรงมันจะฉีกและมีเลือดออก ยิ่งไปกว่านั้นรอยบีบที่คอของศพก็ไม่ตรงกับฉันเลย เรื่องพวกนี้ฉันเคยพิสูจน์กับคุณแล้ว ฉันไม่ได้ฆ่าคน”
เถ้าแก่ผู่ส่ายหัว ราวกับมองทะลุไปถึงจิตใจของเฝ่ยไป๋ลู่ “คุณเข้าข้างเทรนเนอร์ฟิตเนสคนนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า พวกคุณรู้จักกันเป็นการส่วนตัวสินะ? ถึงแม้จะไม่รู้จัก ไม่แน่อาจมีความสัมพันธ์ที่ดีในอนาคต เพราะถึงแม้หน้าตาของผู้ชายคนนี้ไม่เหมือนคนดี แต่มีรูปร่างที่ดี ฉันเข้าใจคุณ”
เขากะพริบตาใส่เฝ่ยไป๋ลู่ด้วยท่าทางคลุมเครือ พร้อมกับโอบกอดภรรยาคนสวยที่อยู่ข้าง ๆ
[ถ้าไม่ใช่เพราะมีถ่ายทอดสด ฉันเกือบจะเชื่อไปแล้ว]
[น่าขยะแขยง การโจมตีผู้หญิงที่รุนแรงที่สุดก็คือใช้เรื่องรักใคร่เน่าเหม็น ดูเหมือนว่าขอแค่มีผู้ชายและผู้หญิง สมองของคนบางคนที่ใหญ่เท่าเมล็ดแตงโมจะคิดได้แค่เรื่องประเภทนั้น]
[พวกเรานี่มันไม่ปกติแล้ว เถ้าแก่ผู่พยายามเปลี่ยนเรื่อง! เขาจงใจเปลี่ยนความสนใจจากการตามหาฆาตกรมาคาดเดาความสัมพันธ์ของไป๋ลู่กับเทรนเนอร์ฟิตเนสอย่างมุ่งร้าย! ถ้าไป๋ลู่ติดกับดักพิสูจน์ตัวเอง เธอจะตกหลุมพราง!]
หลังจากเถ้าแก่ผู่พูดออกมา อารมณ์บนหน้าเฝ่ยไป๋ลู่ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ทั้งยังเป็นการกระตุ้นให้เกิดความไม่พอใจกับคนที่อยู่รอบข้างเธอ
กานว่างขมวดคิ้ว มองไปทางเถ้าแก่ผู่ เขาที่อดทนและสุขุมอยู่เสมอ ตอนนี้ในดวงตามีประกายความโกรธที่เกิดขึ้นไม่บ่อยนัก
ถึงเจียงชิงและหานเสียวเสี่ย
