กระจกหยินหยาง
โจวเหวินรู้สึกเหมือนกับว่าร่างกายของเขานั้นมันขยับไม่ได้ และต้องเดินตามผู้วิเศษจิงเต้าไปยังสุสานปฐมกษัตริย์
ทุกการทำงานของร่างกายยังคงปกติดี เขาสามารถใช้สกิลทั้งหลายได้ปรกติ แต่ไม่รู้ว่าทำไม โจวเหวินถึงเดินตามผู้วิเศษจิงเต้าแบบห้ามไม่อยู่เลย
โจวเหวินไม่สามารถโจมตีมั่วได้ด้วย อันดับแรกเขาต้องสังเกตุการณ์กระจกนั้นก่อนว่ามันทำอะไรได้โดยใช้พลังของสดับวานร แล้วโจวเหวินก็พบว่า บนกระจกนั้นมีเงาของเขากับหลิวหยุนอยู่ด้วย
ปัญหาก็คือ ตอนนี้ตอนนี้ผู้วิเศษจิงเต้าเดินหันหน้าออกห่างจากตัวของเขา มันเป็นไปไม่ได้ที่กระจกโบราณนั้นจะมีเงาของพวกเขาอยู่ แล้วมันมีเงาของพวกเขาได้ยังไงกัน
หลิวหยุนที่โดนลากกลับมานั้นรวบรวมพลังไว้เต็มที่ พร้อมจะปล่อยตลอดเวลา แต่เขาก็ลังเลหลายครั้งไม่กล้าโจมตีผู้วิเศษจิ้งเต้า
ถึงแม้ว่าผู้วิเศษจิงเต้าจะหันหน้าออกห่างพวกเขา แต่คนๆนั้นยังไงก็คือผู้วิเศษจิงเต้าอยู่ดี สำหรับหลิวหยุนแล้วเขาคิดว่าการลอบโจมตีผู้วิเศษจิงเต้านั้นไม่ใช่เรื่องที่ควรเอาซะเลย
โจวเหวินเองก็ไม่ได้โจมตีแต่อย่างใด แต่เขาแอบลองใช้วิชาลมปราณต่างๆพยายามหาทางแก้ ลองเปลี่ยนวิญญาณชีวิตเพื่อให้หลุดจากการควบคุมของกระจกโบราณ
ถ้าเกิดไม่สามารถหลุดจากการควบคุมของกระจกแล้วไปโจมตีผู้วิเศษจิงเต้าเข้าละก็ ตัวพวกเขาที่โดนควบคุมอยู่ยังไงก็เสียเปรียบมากๆ
ความสามารถของวิญญาณชีวิตที่สามารถล้างคำสาปก็ไม่มีผล เพราะดูเห
