มือนกระจกโบราณนั้นจะไม่ใช่คำสาป โจวเหวินลองใช้ไท่ฉางไค่เทียนจิงดูก็แล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถหลุดจากการควบคุมได้
“ไม่ใช่คำสาป แล้วมันคืออะไรกันละ”โจวเหวินทันใดนั้นก็รู้สึกได้ถึงปัญหา
หยาเอ๋อที่อยู่ในมือของโจวเหวินนั้น ไม่ได้มีสะท้อนอยู่ในเงาของกระจก
“ทำไมถึงไม่มีเงาของหยาเอ๋อละ หรือว่าผู้วิเศษจิงเต้าไม่ได้ต้องการหยาเอ๋อตั้งแต่แรก หรือว่าหยาเอ๋อเป็นคนพิเศษที่กระจกโบราณทำอะไรเธอไม่ได้กันแน่ ถ้ามันเป็นเพราะว่าหยาเอ๋อเป็นคนพิเศษ บางทีเธออาจจะช่วยเราได้ก็ได้”โจวเหวินคิดมาซักพักใหญ่ๆพยายามหาจุดแตกต่างระหว่างหยาเอ๋อกับตัวเขาเอง มันอาจจะเป็นเพราะว่าจริงๆแล้วหยาเอ๋อเคยตายมาแล้วครั้งนึงแล้วไม่ได้นับเป็นมนุษย์อีกต่อไปแล้วก็ได้
โจวเหวินคิดซักพักก่อนจะลองเปลี่ยนวิชาลมปราณมาเป็นจุลปรัชญาดู เขาอยากจะลองดูว่าวิญญาณชีวิตราชานรกนั้นจะสามารถเอาชนะการควบคุมของกระจกโบราณได้มากน้อยแค่ไหน แต่สุดท้ายผลที่ออกมาก็เปล่าประโยชน์ แต่ถึงอย่างนั้น หลังจากที่โจวเหวินเปิดใช้ราชานรกแล้วมองไปที่ผู้วิเศษจิงเต้า โจวเหวินก็ผงะทันที
เขาแทบไม่เชื่อสายตาจนอยากจะขยี้ตาด้วยซ้ำ เขามองดูแล้วมองดูอีก แต่ก็แหมือนเดิม บนร่างของผู้วิเศษจิงเต้านั้นไม่มีเปลวเพลิงแห่งบาปอยู่เลยแม้แต่น้อย โจวเหวินมองมนุษย์มาแล้วนับไม่ถ้วน เขาไม่เคยเจอมนุษย์คนไหนที่ไม่มีไฟแห่งบาปเลย แต่บนตัวของผู้วิเศษจิงเต้านั้น ไม่มีแม้แต่ประกายไฟแห่งบาปซะด้วยซ้ำ
“เป็นไ
