กระจกโบราณ
“ไปเจอเขาที่ไหนเนี่ย”โจวเหวินมองหลิวหยุนด้วยสีหน้าแปลกๆ เขาสงสัยว่าทำไมหลิวหยุนถึงสนใจเรื่องอะไรแบบนี้ได้
“เจอโดยบังเอิญหน่ะ ตอนที่ฉันรอที่นายอยู่นี้ ฉันเดาไว้แล้วว่าหลังจากที่นายได้อสูรปฐพีมานายต้องมาที่นี้แน่ๆ แต่ใครมันจะไปคิดละว่าระหว่างรอนายอยู่ เซี่ยหยูคุนคนนั้นจะกำลังขายของอยู่ในตลาดหน้าตาของเขาเหมือนกับคนที่ฉันเคยเห็นเป๊ะๆ”หลิวหยุนหยุดแล้วเล่าต่อ “หลังจากนั้นฉันก็ไปคุยกับคนๆนั้น ตอนนั้นฉันเองก็ไม่มั่นใจหรอกแต่เขาดูไม่มีพิษภัยอะไร แถมชายแก่คนนั้นยังบอกเรื่องสำคัญบางอย่างกับฉันด้วย ฉันรู้แค่ว่าตอนนั้นเขาไปที่จงลู่ พร้อมๆกับคณะสำรวจทั้งหลาย เขามีหน้าที่ควบคุมงานของทีมสำรวจอีกที แต่หลังจากนั้น ทุกคนก็กลับหายตัวไป เขาเล่าว่าตอนนั้นเขาออกมาจากทีมเพราะอาการป่วยแล้วกลับมาที่ค่าย ซึ่งที่เขาเล่ามานั้นฉันไม่เชื่อเลยซักนิด”
“แล้วไงต่อ”โจวเหวินรู้สึกได้ถึงอะไรแปลกๆ
เขารู้สึกได้ว่า ชายแก่คนนั้นยังไงก็ต้องเป็นผู้วิเศษจิงเต้าแน่ๆ แต่หลิวหยุนกลับบอกว่าเขาคือเซี่ยหยูคุน แล้วก็ดันไปเกี่ยวข้องกับทีมสำรวจที่จงลู่ด้วย มันมีอะไรแปลกๆอยู่
“จากนั้นเขาก็คุยกับฉันเรื่องสมบัติ เรื่องของที่อยู่ภายในสุสานปฐมจักรพรรดิ แล้วเขาก็มีวิธีการที่จะเข้าไปในนั้นได้ด้วย ฉันคิดว่าเขาดูรู้ลู่ทางในนั้นพอสมควรเลย ผนวกกับการที่ฉันอยากรู้อยากเห็น ฉันเลยตกลงกับเขาว่าจะเข้าไปในนั้นด้วย ฉันยินยอมให้ความร่วมมือกับ
