“ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับนายมากกว่าหน่ะ นายได้ยินเรื่องที่ฉันคุยกับตาแก่นั้นไปแล้วใช่ไหมละ สนใจที่จะเข้าไปในสุสานปฐมกษัตริย์ด้วยกันไหม ดาบนี้คือกุญแจที่แท้จริงสู่สุสานปฐมกษัตริย์ ถ้ามีมันกับอสูรปฐพีของนายละก็ เราก็จะสามารถเข้าไปในนั้นได้อย่างปลอดภัย คิดว่าไงละ จะไปกันไหม”
“ไม่ไป”โจวเหวินตอบห้วนๆ
“นายไม่อยากจะรู้เหรอว่าข้างใจสุสานปฐมกษัตริย์ มันมีอะไรกันแน่ มันมี…”หลิวหยุนตะลึงไปเล็กน้อยเขากำลังจะพูดแต่ก็โดนโจวเหวินขัด
“ฉันไม่อยากรู้ ฉันไม่อยากเข้าไปในนั้นด้วย”โจวเหวินพูดก่อนจะเดินผ่านหลิวหยุนไป
ไม่ต้องนับเรื่องอันตรายที่อยู่ในสุสานปฐมกษัตริย์ก็ได้ แต่แค่ชายแก่ที่ไปด้วยน่าสงสัยว่าเป็นผู้วิเศษจิงเต้าแค่นั้นก็เป็นเหตุผลเพียงพอที่โจวเหวินจะไม่ไปแล้ว
อีกอย่าง ถ้าหลิวหยุนเจอเขาได้ โจวเหวินก็เชื่อว่าผู้วิเศษจิงเต้าก็เห็นเขาแล้วเหมือนกัน
“ฉันได้ยินมาว่ามันมีต้นไม้เทพอยู่ในสุสานปฐมกษัตริย์ด้วยนะ ถ้าได้กินมันละก็ นายจะมีชีวิตอมตะเลย”หลิวหยุนไม่ยอมแพ้ ตื้อโจวเหวินต่อ
“ไม่ไป”โจวเหวินมั่นคงมาก ไม่ว่าหลิวหยุนจะเอาอะไรมาล่อ เขาก็จะไม่ไปที่นั้นเด็ดขาด
“ข้างในนั้นมันยังมีผู้พิทักษ์ด้วยนะ ถ้านายเข้าไปนายอาจจะมีโอกาสได้ทำสัญญากับผู้พิทักษ์ก็ได้นะ”หลิวหยุนพูดต่อ
“ไม่ไป”โจวเหวินได้ยินข่าวดี แต่ตอนนี้ถึงจะมีผู้พิทักษ์อยู่แต่โจวเหวินก็ไม่คิดจะเข้าไปอยู่ดี
เพราะยังไงตอนนี้โจวเหวินก็ได้เกมส์สุสานปฐมกษัตริย์
