ลายสัตว์อสูรตัวนี้ทิ้งแล้ว
แต่ถึงอย่างนั้น พอโจวเหวินมานั่งคิดดูดีๆอีกที เขาก็เริ่มลังเล เพราะยังไงตั้งแต่อยู่กับเขามา สกิลจอมบงการนั้นไม่ได้มีผลอะไรกับเขา การมีสกิลมารวารีปฐพีทลายก็คงไม่ต่างอะไรกันเท่าไร
“ลองดูไปก่อนละกัน ถ้าไม่ไหวจริงๆค่อยไปหาวิธีฆ่ามันทิ้งทีหลัง” โจวเหวินคิดแบบนั้นก่อนจะเก็บมารพยัคฆ์เกราะวิญญาณกลับเข้าตัว แล้วก็เรียกเสือโชคดีออกมาเพื่อให้ดวงดีขึ้นมาบ้างเล็กน้อย ซึ่งหลังจากทำแบบนั้นแล้วโจวเหวินก็รู้สึกได้ว่าดวงของเขามันดีขึ้นจริงๆ เพราะยังไงตอนนี้โจวเหวินก็มีค่าดวง12แต้มเล้ว ถึงจะมีอะไรทำให้ดวงซวยมากมาย แต่อย่างน้อยไม่มีอะไรแย่ๆเกิดขึ้นก็ดีมากๆแล้ว
ตอนนี้วิญญาณชีวิตประกายดาวยากที่จะพัฒนายิ่งกว่าธุลีดาวซะอีก โจวเหวินเดินทางไปเรื่อยๆแล้วพบว่าถึงแม้ว่าประกายดาวจะเติบโตขึ้นก็จริง แต่มันเติบโตในแบบที่ช้ามากๆ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ไม่รู้ว่าต้องไปไหนมาไหนอีกกี่ที่กว่าที่มันจะพัฒนาเป็นขั้นสมบูรณ์
เส้นทางที่โจวเหวินเดินทางไปนั้นส่วนมากเป็นถนนที่มนุษย์ยังใช้งานอยู่หมดดังนั้นเขาจึงไม่ค่อยจะได้เจอปัญหาอะไรมาก ทุกวันนี้โจวเหวินขี่วัวยักษ์ต้าเหว่ยแล้วออกเดินทางไปตามภูเขาสายลม พอตกดึกเขาก็ยังออกจากเขตภูเขาไม่ได้ เบื้องหน้าของเขานั้นมีเพียงแค่ภูเขาแล้วภูเขาเล่า ถนนนั้นเป็นเหมือนกับงูที่เลื้อยพันไปมาตามภูเขา
โจวเหวินเดินต่อไปแล้วพบว่ามีรถบรรทุกขนาดใหญ่มากมายจอดเรียงกันอยู่ตามถนนด้าน
