หน้าของเขาเหมือนกับเป็นกองคาราวานขนส่งหรืออะไรซักอย่างแต่ไม่รู้ว่าพวกเขามาทำอะไรกันที่นี้ ปรกติแล้วกองคาราวานขนส่งนั้นจะจอดในที่ประจำทนั้น ปรกติมันไม่มีทางจอดกลางภูเขาในกลางดึกแบบนี้แน่ๆ
ด้านหลังของกองรถนั้น มีคนเฝ้ายามหลายๆคนที่สวมชุดทหารพอ พวกเขาเห็นวัวยักษ์ต้าเหว่ย พวกเขาก็พงะ ทหารหลายๆคนวิ่งมาจากกองพันแล้วยกปืนขึ้นเตรียมเล็งยิงที่วัวยักษ์
แต่พอพวกเขาเห็นโจวเหวินนั่งอยู่บนหลังวัวยักษ์ พวกเขาก็สบายใจขึ้นมาเปราะนึง แต่ก็ยังไม่ไว้วางใจ เล็งปืนไปที่พวกเขาต่อ “
“พวกเราคือกองขนส่ง คุณเป็นใครกัน”เจ้าหน้าที่ตะโกนหาโจวเหวินไกลๆ
“นักศึกษาของมหาลัยซีหยางครับ ผมกำลังจะกลับมหาลัย เกิดอะไรขึ้นที่นี้เหรอครับ”โจวเหวินไม่ได้วิ่งต่อ เขาให้วัวยักษ์หยุดตรงนั้นแล้วถาม
“ไม่รู้ว่าทำไมถนนปังฉางถึงถล่มลงมาซะอย่างงั้นเลย รถของเราขับผ่านต่อไปไม่ได้ตอนนี้เรากำลังหาวิธีแก้กันอยู่ ถ้าเกิดนายไม่มีสกิลบินละก็ แนะนำว่าให้เปลี่ยนเส้นทางไปต่อจะดีกว่านะ”เจ้าหน้าที่พูด
“ผมบินได้ครับ แต่ผมบินได้ไม่ไกล ขอผมดูสถานการณ์ตอนนี้หน่อยได้ไหมครับ”โจวเหวินพูด
เจ้าหน้าที่คุยกันไปมาก่อนจะพูด “ได้ มาได้แต่ต้องเอาสัตว์อสูรออกไปก่อน”
โจวเหวินเก็บวัวยักษ์ต้าเหว่ยแล้วเดินตรงเข้ามาพร้อมหยาเอ๋อในมือ
“เป็นนักศึกษามาเดินทางบนถนนในเวลากลางคืนมันก็อันตรายพอแล้ว ทำไมถึงมีเด็กทารกมาด้วยละ”เจ้าหน้าที่มองหยาเอ๋อในมือ
อาจจะเป็นเพราะว่าโจวเหวิน
