โอกาส…”ลุงฉางไม่กล้าพูดต่อ
“ค่อยๆเป็นค่อยๆไป รุ่นของเรากำลังจะหมดลงแล้ว โอกาสที่มีเหลือน้อยเต็มที แต่รุ่นถัดไปนั้นยังคงมีความหวังนะ”ฉางซือหยูพูด
…
โจวเหวินกับฉางชุนชิวเดินมาที่สุสานมารอีกครั้ง ฉางชุนชิวใช้คำสั่งอพยพคนออกจากสุสานมารทั้งหมด
“ทำอะไรได้ทำไปเลยนะ เดี๋ยวฉันกลับมาอีกที”ฉางชุนชิวพูดแล้วจากไป
“ตระกูลฉางงปล่อยให้ฉันอยู่นี้คนเดียวจริงๆเหรอเนี่ย” โจวเหวินคิด ไม่ใช่ทุกคนที่จะตัดสินใจแบบนี้ได้ เพราะสุสานมารนั้นคือความเป็นความตายของตระกูล แต่ตระกูลฉางกลับปล่อยให้มันอยู่ภายใต้เงื้อมือของคนนอกเพียงลำพัง
