ันจะเป็นปัญหาใหญ่เอาได้”
หลังจากนั้นฉางซือหยูก็เรียกตัวฉางชุนชิว แล้วให้ฉางชุนชิวพาโจวเหวินไปที่สุสานมารอีกครั้ง
หลังจากที่ทั้งคู่ออกไปแล้ว ลุงฉางก็เข้ามา “ท่านครับ ทำไมถึงทำแบบนี้ละครับ ทำไมท่านถึงตัดสินใจให้พวกเขาขุดสุสานได้ ถ้าจะทำแบบนั้นจริงทำไมต้องให้คนนอกทำครับ ตระกูลฉางของเราก็มีคนมากมาย…”
ฉางซือหยูรินน้ำชาก่อนจะพูดช้าๆ “รู้ไหมว่าทำไมตระกูลฉางของเราถึงอยู่รอดมาได้นานหลายปี มันไม่ใช่เพราะสัตว์อสูรของเราแกร่งกว่าคนอื่น หรือไม่ใช่เพราะอำนาจของเรามากกว่าคนอื่นหรอกนะ แต่เรามองการไกลกว่าคนอื่นตั่งหาก เราคิดมากกว่าคนอื่น เรารู้มากกว่าคนอื่น ทุกวันนี้ทรัพยากรมันสำคัญก็จริง แต่ที่สำคัญยิ่งกว่าคือความรู้และข้อมูล อย่างโจวเหวินนั้นเขามีข้อมูล เขาสามารถมองเห็นภายในสุสานมารได้ แต่ถ้าเกิดเราไปทำแทนมันจะเกิดอะไรขึ้นละ ถึงจะสำเร็จเหมือนกันแต่ก็อาจจะต้องเสียหายไปมากมาย มันไม่คุ้มเอาซะเลย”ฉางซือหยูหยุดแล้วพูดต่อ “ยิ่งกว่านั้นการที่คนลงมือไม่ใช่คนของ6ตระกูล มันก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ”
ลุงฉางเงียบก่อนจะพูด “ก็ถูกครับ แต่โจวเหวินคนนั้น เขาแข็งแกร่งเกินไปจริงๆนะครับ ขนาดจ้าวตระกูลเสี่ยยังสู้ไม่ได้เลย ตอนนี้เขาได้อสูรปฐพีไปด้วย มันจะไม่เป็น….”
“ตอนนี้ผู้พิทักษ์เริ่มลืมตาตื่นขึ้นมาแล้ว อนาคตมันไม่มีอะไรแน่นอนหรอก แต่นายยังจำส่วนสุดท้ายที่ฉางเทียนฉีมอบไว้ให้กับเราได้ไหมละ”ฉางซือหยูพูด
“ท่านหมายถึง เรา มี
