ผสานวิญญาณกับตัวเองแล้วใช้สกิลลำแสงส่องทะลุสาดส่องไปทั่วสุสานมาร
เอาจริงๆดวงตาส่องทะลุนั้นทำอะไรไม่ได้เลย มันไม่สามารถมองทะลุหินหรือโลหะได้ ที่โจวเหวินทำก็แค่แสดงให้ตระกูลฉางเห็นและเข้าใจว่า เขากำลังสำรวจและตรวจสอบอยู่จริงๆ ไม่ได้แค่มาเล่นๆ
ตระกูลฉางพอเห็นลำแสงส่องทะลุสาดส่องไปทั่วๆสุสานแล้วพวกเขาก็มองกันไปมาอย่างสงสัย
โจวเหวินนั้นแสร้งทำเป็นแบบนั้น จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป เอาจริงๆลำแสงส่องทะลุนั้นมองไม่เห็นอะไรซักอย่าง ที่โจวเหวินทำคือแค่ต้องการเอาโทรศัพท์ไปถ่ายรูปสลักเท่านั้น
พอเกมส์เริ่มโหลดแล้ว โจวเหวินก็คลายเครียดลง หลังจากทำหน้าตาเคร่งเครียดมองดูด้านหลังสุสานมารเรียบร้อยแล้ว โจวเหวินก็เดินกลับมาที่แท่นหิน
“เป็นไง เจออะไรไหม”ฉางชุนชิวพูด ตระกูลฉางคนอื่นๆก็มองโจวเหวินด้วยสายตาคาดหวัง
“ตอนนี้ยังไม่เห็นปัญหาอะไร แต่เดี๋ยวฉันขอกลับไปคิดก่อน บางทีอาจจะคิดอะไรขึ้นมาได้บ้าง”โจวเหวินพูด
“โอเค”ฉางชุนชิวส่งโจวเหวินกลับโดยที่ไม่พูดอะไรมาก
หลังจากที่โจวเหวินกลับไปที่ห้องพักแล้ว เขาก็เปิดเกมส์ขึ้นมาทันที เหตุผลที่เขาโหลดมานั้นก็เพราะ 1 เขาอยากรู้เกี่ยวกับสุสานนี้จริงๆ 2คือเขาอยากจะช่วยตระกูลฉาง เขาไม่อยากจะเห็นครอบครัวของฉางหยูฉีต้องตายแล้วส่งเธอมาลี้ภัยที่มหาลัยซีหยาง
เกมส์นั้นดาวโหลดเสร็จแล้วชื่อในเกมส์ของมันคือสุสานมารตามเดิม
โจวเหวินเปิดเข้าเกมส์ไปสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขา คื
