อภูเขาที่โอบล้อม นี้คือจุดที่สุสานมารตั้งอยู่ พร้อมกับหินเวทมนตร์ที่แพร่กระจายไปทั่ว
โจวเหวินพอเห็นหินเวทมนตร์บนพื้นแล้ว พวกมันมีหน้าตาแปลกประหลาดกันออกไปเพราะมีคนจำนวนมากโดดลงไปตายกันแล้ว แต่โจวเหวินอยู่ในเกมส์มันไม่มีหน้าใดๆทั้งนั้น
ตามที่ฉางชุนชิวบอก หลังจากที่มนุษย์แตะหินเวทมนตร์แล้ว ใบหน้าของคนๆนั้นจะโดนสูบไปที่หินเวทมนตร์ ก่อนที่ร่างกายของเขาจะกลายเป็นหินเวทมนตร์ซะเอง
โจวเหวินเชื่อว่าเบม่อนนั้นสามารถกินหินเวทมนตร์ได้อย่างไม่มีปัญหา โจวเหวินเลยลองอัญเชิญสัตว์อสูรมาหลายหลายชนิดแล้วให้แต่ละตัวเหยียบลงพื้นของหินเวทมนตรซึ่งผลของมันก็ทำให้รู้ว่าสัตว์อสูรทุกตัวกลายเป็นหินไปหมด โจวเหวินลองอัญเชิญเบม่อนออกมาด้วย แล้วให้เบม่อนลงไปที่หินเวทมนตร์ เบม่อนนั้นทำท่าทีเหมือนกำลังจะเป็นแต่อัตราความเร็วในการเปลี่ยนเป็นหินนั้นช้ามาก
“มันจะกลายเป็นหินไหมนะ”หลังจากนั้นโจวเหวินก็สั่งเบม่อนให้ใช้สุดยอดพลัง ทำให้ตัวของมันไม่กลายเป็นหินอีกต่อไป โจวเหวินถอนหายใจ โชคยังดีที่เบม่อนนั้นแกร่งมากพอไม่งั้นก็ไม่มีทางเข้ามาในนี้ได้แน่ๆ
เพราะว่าเดิมทีสุสานมารนั้นมันไม่มีทางเข้าอยู่แล้ว ไม่มีปากหลุมด้วย เพราะงั้นเวลาขุดต้องขุดทั้งหลุมขึ้นมาเลยซึ่ง งานนี้ตกอยู่กับเบม่อนเต็มๆ ตระกูลฉางนั้นมีการฝึกวิชาอาคมโบราณ แต่ถึงอย่างนั้น สุสานมารก็ยังขุดออกมาไม่ได้ ไม่งั้น อมรณาจะตื่นขึ้นมา แล้วถ้าถึงตอนนั้น โลกทั้งโลกจะมอดไห
