่ๆ การพัฒนาร่างของต้นกล้วยเซียนกับธิดาปีศาจนั้นทำให้โจวเหวินรู้สึกดีมากๆ
และเป็นอีกครั้งที่เขาฟาร์มที่ภูเขาต้าหลูแต่ก็ไม่ดรอปไข่สัตว์อสูรระดับเร้นลับออกมา
โจวเหวินเลยออกไปข้างนอกซื้อของแล้วกำลังจะกลับ ตอนที่เขากลับมานั้นเอง เขาก็พบหลิวหยุนที่นั่งอยู่ในห้องของเขาไม่รู้ว่ามาตั้งแต่ตอนไหน สภาพของหลิวหยุนนั้นนับว่ายับเยินมาก ตาดำคล้ำเป็นหมีแพนด้า สภาพจิตใจไม่ค่อยไหวแล้ว หัวมันเหนอะหน่ะ เหมือนกับว่าไม่ได้สระผมมาครึ่งเดือน หนวดเคราเฟิ้ม เสื้อผ้ายับเยินและเลอะเทอะเหมือนกับไปคลุกดินทรายมา ถึงจะเป็นเสื้อผ้าแบรนด์ดัง แต่สภาพตอนนี้เหมือนยาจกก็ไม่ปาน
“แล้วหยาเอ๋อละ”โจวเหวินถามหลิวหยุน
“หยาเอ๋อปลอดภัยดี ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก แต่ถ้าอยากจะได้เธอคืน ช่วยอะไรฉันอย่างนึงซิ”หลิวหยุนพูด
เขาอุส่าห์เดินทางยากลำบากมาถึงนี้เพื่อการนี้โดยเฉพาะ
“ให้ฉันช่วยขโมยไข่ของอสูรปฐพีเนี่ยนะ”โจวเหวินถาม
“ใช่แล้ว” หลิวหยุน พยักหน้าอย่างภูมิใจ “ตราบใดที่นายทำตามอย่างว่าง่าย เรื่องจบเมื่อไรฉันก็จะคืนหยาเอ๋อให้นายทันที ไม่เช่นนั้นละก็…”
“ไม่ต้องมาไม่เช่นนั้นหรอก อยากจะเอาเธอไปทำอะไรก็เอาเลย”โจวเหวินพูด
“อะไรนะ นายไม่กล้วฉันจะฆ่า….”หลิวหยุนหัวเสีย เขาอุส่าห์ลำบากตรากตรำมาถึงนี้เพื่อการนี้แต่โจวเหวินกลับมาบอกแบบนี้ทำให้เขาหัวร้อนมาก
“ก็ถ้ากล้าฆ่าเธอก็เอาซิ เอาเลย”โจวเหวินพูดแบบไม่สนใจใยดี
“หมายความว่าไงวะ คิดว่าฉันไม่กล้าเหรอ
