”หลิวหยุนพูดแบบโกรธๆ
“ตอนที่นายเดินทางมานี่ มันราบลื่นตลอดทางรึเปล่าละ”โจวเหวินจู่ๆก็ถาม
“ถามทำไมวะ นายเกี่ยวอะไรด้วย”หลิวหยุนถามกลับ
“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉันหรอก แต่ฉันว่าคนที่อยู่กับนายนั่นละคือตัวการที่ทำให้เกิดเรื่องแบบนั้น”โจวเหวินพูด
“นายจะบอกว่าหยาเอ๋อเป็นคนทำเรื่องทั้งหมดนี้งั้นเหรอ”หลิวหยุนโกรธจัดกว่าเดิม เขาคิดถึงปัญหาที่เกิดขึ้นมาตั้งนาน คิดว่าเป็นฝีมือของโจวเหวิน แต่ที่ไหนได้เป็นฝีมือของหยาเอ๋อตั้งแต่แรกงั้นเหรอ
นายรู้จักหวางลู่จากตระกูลหวางใช่ไหม บางคนก็เกิดมาแตกต่างนะ หยาเอ๋อก็เหมือนกัน เธอเป็นขั้วตรงข้ามกับหวางลู่ เธอจะนำพาความซวยมาให้แบบมหาศาลเลย …. ฉันเข้าใจนะ เอาเถอะ ถ้านายชอบอยากได้ ก็เอาเลย มันช่วยฉันได้มากเหมือนกัน”โจวเหวินพูด
หลิวหยุนนั้นไม่ทันเอะใจแม้แต่น้อย แน่นอนเขาไม่รู้จักหวางลู่หรือหวางฉานหรอก แต่เขาไม่คิดว่าหยาเอ๋อจะเป็นคนแบบนั้นด้วยเหมือนกัน…
