หินเวทย์งอก
หลังจากนั้น2วันโจวเหวินก็ดึงตัวเบม่อนกลับและฉางเสี่ยวก็ไม่มายุ่งกับเขาอีกเลย
ตอนที่เบม่อนหายไปนั้น ฉางเสี่ยวรู้สึกโล่งใจมาก เพราะถ้าเขาต้องเลี้ยงมันไปอีกเดือนนึงละก็เขาจะต้องหมดตัวแน่ๆ
โจวเหวินเองก็ยังรอคอยหลิวหยุน แต่ก่อนที่หลิวหยุนจะมา ฉางชุนชิวก็รีบมาหาก่อน
“โจวเหวิน ที่ที่สุสานมารเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว ขอยืมเบม่อนมาใช้อีกรอบหน่อยได้ไหม”ฉางชุนชิวทำหน้าจริงจัง เหมือนกับว่ามีเรื่องขอขาดบาดตายเกิดขึ้น”
“เกิดอะไรขึ้น” เพราะว่าท่าทางเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย โจวเหวินเลยตั้งใจจะถามก่อนว่าการเอาเบม่อนไปนั้นมันเสี่ยงไหม
“หินเวทย์มนตร์ที่ถูกเบม่อนกินไปนั้น จู่ๆมันก็งอกออกมาใหม่อีกแล้ว แถมมันยังงอกออกมาเร็วมากๆด้วย ฉันขอยืมเบม่อนอีกรอบได้ไหม”ฉางชุนชิว
“ถ้าฉันไปด้วยจะโอเคไหมอะ”โจวเหวินถาม
“แน่นอนซิ มากับฉันเลย”ฉางชุนชิวไม่ได้พูดอะไรมาก เขาพาโจวเหวินเดินไปทันที
ระหว่างออกไปจากตำหนักนั้น ฉางชุนชิวก็อัญเชิญกระเทียนออกมาแล้วพาโจวเหวินขึ้นขี่
ตอนแรกโจวเหวินคิดว่าทัศนียภาพรอบๆภูเขาหลงหูนั้นจะเป็นเหมือนสวรรค์บนดินทั้งหมด แต่แท้จริงแล้วพอไปถึงสุสานมารเท่านั้นแหล่ะ เขาก็รู้เลยว่าเขาคิดผิด
มันเป็นสถานที่ๆไม่น่ารื่นรมเลย ดอกไม้ที่เคยขึ้นอยู่ทุกที่ เหี่ยวเฉาและไม่สามารถขึ้นได้อีก ในตอนเช้าแดดส่องลงมาโดยตรงจนทำให้ดินแห้งและแตก โจวเหวินเห็นหลุมศพขนาดเล็กๆ มีไม่เยอะ แต่ถ้าฉางชุนชิวบอกว่าที่นี้เป็
