วินจะตอบมาแบบนั้น โจวเหวินนั้นได้ฟักเบม่อนออกมาแล้วและเลี้ยงเบม่อนมาเป็นระดับเร้นลับแล้ว จะให้โจวเหวินคืนเบม่อนกลับไปเนี่ยนะ ไม่มีทาง
ฉางเสี่ยวเองตอนแรกเขามาด้วยความขุ่นเคืองใจ เขาไม่ได้คิดจะมาทำร้ายหรือรังแกอะไรโจวเหวินหรอก แค่อยากจะมาคุยให้เคลียร์ ถ้าแค่โจวเหวินพูดด้วยดีๆ ความโกรธของฉางเสี่ยวก็จะหายไปปอย่างง่ายดาย
แต่โจวเหวินเองก็เสือกปากหมา พอตอบไปแบบนั้น ต่างฝ่ายเลยต่างพูดอะไรกันไม่ออก
“โถ่วพี่ ลืมๆเรื่องนั้นไปเถอะ พี่จะโทษโจวเหวินเรื่องนี้ไม่ได้นะ”ฉางหยูฉีพูดช่วยโจวเหวินยิ่งทำให้ฉางเสี่ยวรู้สึกแย่ไปกว่าเก่า
โจวเหวินคิดซักพักก่อนจะพูด “เอาละ ถ้าอยากได้คืนละก็ได้เลย ฉันให้ยืมก็ได้ แต่มีข้อแม้คือต้องให้อาหารมันด้วยนะ ถ้านายให้อาหารมันได้ละก็ นายก็ไม่ต้องให้อะไรฉันแลย ฉันให้นายฟรีๆไปเลย”
“ถ้าฉันให้อาหารมันได้ละ”ฉางเสี่ยวถาม
“เบม่อนก็จะอยู่กับนายฟรีๆไง”โจวเหวินหยุด “แต่ฉันมีเงื่อนไขนะ นายต้องเลี้ยงดูมัน ให้อาหารมันอย่าให้มันหิว อย่างน้อยก็จนกระทั้งฉันออกจากภูเขาหลงหูนี้ไปได้โอเคไหม”
“ถ้าอย่างนั้นก็ได้เลย ตกลง เรียกเบม่อนออกมาเลยฉันจะเลี้ยงมันเอง”ฉางเสี่ยวพูดแล้วมองดูว่าโจวเหวินจะเปลี่ยนใจไหม
“ได้เลย” โจวเหวินอัญเชิญเบม่อนออกมาจริงๆแล้วให้มันไปเดินตามฉางเสี่ยว
“นายไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้นะ”ฉางหยูฉีพูดอย่างรู้สึกผิด
“ไม่เป็นหรอก เขาอยากได้ก็ให้เขาไปเลี้ยงมันดูก่อน”โจวเหวินเห็นฉางเส
