คิดหลังได้ แต่หยาเอ๋อไม่ใช่เด็กธรรมดา ถ้าเกิดไปมีเรื่องกับนางละก็ไม่ได้ตายดีแน่ๆ
ซึ่งเอาจริงๆ โจวเหวินก็คิดไม่ผิดหรอก เพราะถ้าไม่มีคำสั่งของโจวเหวินที่ตั้งกฎไว้ให้หยาเอ๋อว่าไม่ให้ฆ่าคนละก็ ป่านนี้หลิวหยุนคงจะตายไปแล้ว
แต่ถึงแม้หลิวหยุนไม่ตาย แต่สถานการณ์ในตอนนี้ของเขาก็ย่ำแย่มากๆ
เดิมทีหลิวหยุนคิดเอาไว้ว่าจะรีบมุ่งหน้าไปที่ภูเขาหลงหู เพื่อไปรอโจวเหวินที่นั้น แต่ใครจะไปคิดละว่าระหว่างทางจะมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้
ในเมื่อครั้งที่แล้วไปแล้วเจอเรื่อง หลิวหยุนก็ยังไม่ยอมแพ้ พอมาถึงอีกเมืองเขาเลยคิดว่าจะไปหาของกินในโต๊ะจีนงานแต่ง
หลิวหยุนคิด “เอาวะ รอบนี้ถ้าฉันหัวเราะขึ้นมากลางงานแต่งก็คงไม่เป็นไรหรอก”
ซึ่งหลิวหยุนก็คิดถูกแหล่ะ แต่ในงานแต่งนั้น ตอนที่เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวกำลังแลกแหวนกันนั้นเอง จู่น้ำตาของเขาก็ไหลพรากออกมาแล้วร้องไห้ฟูมฟายเหมือนกับเป็นคนอกหัก คนที่ไม่รู้จักเห็นแบบนั้นก็คิดว่า หลิวหยุนนั้นเคยเป็นแฟนเก่าเจ้าสาว แล้วไม่อยากให้เจ้าสาวได้แต่งงาน
ในตอนนั้น สายตาทุกคู่ก็มองงหลิวหยุนอีกครั้ง
“ฮืออออ ไม่ ไม่ ฉันไม่ได้อยากร้อง ฮือออ อย่าทำอะไรฉันเลย”
