าตอนนี้ก็ไม่ได้เพราะว่าตอนนี้พวกเขาอยู่บนหลังนกอินทรี ถ้าแย่ง หยาเอ๋ออาจจะตกลงไปได้ หลิวหยุนเลยได้แต่หักห้ามใจ
“ก็ได้ เธอใส่ไปก่อนกัน”หลิวหยุนคิด ยังไงซะสร้อยนั้นก็อยู่ในกำมือของเขาอยู่แล้ว หยาเอ๋อเองก็หนีไปไหนไม่ได้ เพราะเธอเองก็อยู่ในกำมือของเขาเช่นกัน มันไม่จำเป็นต้องบังคับให้เธอถอดออกเลย
“ไอ้เจ้าโจวเหวินนั้น รอบที่แล้วทำฉันเจ็บแสบมากนะ ดูซิรอบนี้นายจะทำอะไรได้”หลิวหยุนวางแผนนี้มานานมากแล้ว
เขาปลอมตัวเข้าไปเป็นนักศึกษา ปะปนอยู่ในมหาลัยซีหยาง ก่อนจะแฝงตัวเข้าไปในกลุ่มซวนเหวินเพื่อหาทางชิงตัวประกันออกมาแล้วบังคับโจวเหวินให้ไปที่ภูเขาหลงหู
ที่ภูเขาหลงหูนั้นเป็นที่ตั้งของงานประมูลตระกูลฉาง หลิวหยุนนั้นสนใจในสัตว์อสูรของงานประมูลนั้นมากๆ แต่เขาไม่อยากใช้เงินเลยแม้แต่แดงเดียว เขาอยากขโมยอสูรปฐพีออกมาก่อนที่งานประมูลจะเริ่มมากกว่า
หลิวหยุนนั้นเคยลองมาก่อนหน้านี้แล้ว แต่ครั้งสุดท้ายที่เขาเข้าไปขโมยของในตระกูลฉาง ตระกูลฉางก็เฝ้าระวังเขาเป็นอย่างดีจนคราวที่แล้วเขาเกือบเอาตัวเองไม่รอด
หลิวหยุนนั้นรู้ดีว่ารอบนี้เขาคงจะขโมยอสูรปฐพีออกมาไม่ง่ายแน่ๆ เขาเลยวางแผนว่าจะให้มีคนมาช่วยเขา เขาเลยเลือกเอาโจวเหวินมา และวางแผนว่าจะใช้หยาเอ๋อเป็นตัวประกัน
“ไอ้บ้านั้นคราวที่เล้วทำฉันเจ็บแสบมมากนะ รอบนี้จะเอาคืนให้สาสมเลย ฉันจะให้มันทำเรื่องชั่วๆ และสุดท้าย พอฉันได้อสูรปฐพีมา ฉันก็จะ หุหุหุ …”หลิวหยุนอดหัว
