คิ้ว
“ก็เพราะว่าข้าไม่รู้ว่าเจ้าไปที่ใดบ้าง เพราะงั้นข้าเลยไม่รู้ว่าเจ้าทำอะไรได้บ้างยังไงละ เจ้ามีหลากหลายความสามารถก็จริงแต่เจ้าก็ยังเป็นเด็ก พ่อแม่ของเจ้ายังไงก็ไม่ยอมให้เจ้าออกไปทำงานหาตังหรอก ก็เหมือนกับที่เจ้าเป็นผู้ชายนั้นละ ก็ไม่มีใครมาขอให้เจ้าท้องลูกแทนซักหน่อย เพราะงั้นเจ้าทำอะไรได้ละ เจ้าถามคำถามนี้กับคนอื่น ใครมันจะไปรู้เล่า เจ้าคิดเองซิว่าเจ้าทำอะไรได้บ้าง”สัตว์อสูรผมเงินพูด
“ฉันไม่ได้มานี้เพื่อมาฟังปรัชญาอะไรไร้สาระนะ ถ้าจะคุยกับฉันเรื่องนี้ต่อ ฉันจะกลับละ”โจวเหวินพูด
“งั้นก็ได้ถ้างั้นข้าจะพูดเรื่องที่เจ้าสนใจก็แล้วกัน เจ้าคงจะรู้จักระดับขั้นเร้นลับดีซินะ”สัตว์อสูรผมเงินเปลี่ยนเรื่องคุย แต่โจวเหวินก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆถึงมาเข้าเรื่องนี้ได้
“หมายถึงระดับที่สูงกว่าระดับเร้นลับเหรอ”โจวเหวินถามอย่างใจเย็น
“ไม่ถูกซะทีเดียว เอาเข้าจริงแล้ว ระดับเร้นลับนั้นถูกแบ่งออกเป็นหลากหลายระดับไปอีกระดับเร้นลับที่เจ้าพูดถึงหรือพบเจอมานั้น ทั้งหมดเป็นแค่ขั้นล่างสุด หรือก็คือพวกนั้นพึ่งกลายมาเป็นระดับเร้นลับยังไงละ”สัตว์อสูรผมเงินพูด
“แล้วทำไมมันถึงได้แบ่งขั้นละ”โจวเหวินถาม
“การที่จะรู้ว่าแต่ละระดับของเร้นลับนั้นมันคืออะไร เราต้องรู้ให้ได้ก่อน ว่าเทพคืออะไร แล้วเจ้ารู้รึเปล่าว่าเทพคืออะไร”สัตว์อสูรผมเงินพูด
“ช่วยพูดให้มันเป็นภาษาที่เข้าใจง่ายกว่านี้หน่อยได้ไหม ฉันไม่มีเวลาจะมานั่งฟั
