ำให้เธอหัวเสียขึ้นมา ผลที่ตามมาคือหายนะลูกเดียวเลย“เธอรู้อะไรเกี่ยวกับเด็กทารกตัวแค่นี้ซะที่ไหนกันละ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะ ฉันเลี้ยงทั้งเทียนโจทั้งลูกจิ้งมาด้วยตัวเอง ฉันมีประสบการณ์ดี”อันหลานหยางพูด แล้วยิ้มอย่างเป็นมิตรก่อนจะอ้าแขนแล้วพูด “ปะ ไปกัน หยาเอ๋อ กลับบ้านกับพี่สาวนะ เดี๋ยวซื้อขนมกับเสื้อผ้าสวยๆให้นะ ดีไหม?”หยาเอ๋อที่นั่งอยู่บนโซฟามองหน้าอันหลานหยางแล้วเบือนหน้าหนีทันทีอันหลานหยางตากระตุกทันที แล้วเธอก็เดินไปข้างหน้าเข้าหาหยาเอ๋ออีกครั้งแล้วพูด “ตามฉันมาเถอะนะ มีทั้งขนมอร่อยๆ ทั้งของเล่นเลยนะจ้ะ”หยาเอ๋อชักสีหน้าใส่อีกทีตอนที่โจวเหวินเห็นแบบนั้นเขาก็พูดไม่ออก อันหลานหยางดูเหมือนจะหน้าเสียพอสมควร ทำให้เธอเดินฉุนออกห่างทันที เขาเลยได้เลี้ยงดูหยาเอ๋อต่อไป“จะว่าไปแล้ว เรื่องของชูเหอที่ตามสืบเป็นยังไงบ้างแล้วครับ”โจวเหวินพูดเปลี่ยนเรื่อง เขารู้ว่าตอนนี้ต้องรีบหาเรื่องใหม่ไม่งั้นเธออาจจะได้เสียหน้ามากกว่านี้ อีกอย่าง โจวเหวินเองก็อยากรู้เรื่องราวของชูเหอในจงลู่เหมือนกันว่ามันยังไงกันแน่“ถ้าบนพื้นผิวมันก็ดูไม่มีอะไรผิดปรกติเกี่ยวกับคนที่ชื่อชูเหอในจงลู่เลยนะ ทุกอย่างมันดูเป๊ะไปหมดเลย ถ้าเธอไม่ดันไปเจอชูเหอที่เมืองหวงฉวนละก็ คงไม่มีใครสงสัยแน่ๆว่าชูเหอที่อยู่ในจงลู่นั้นอาจจะเป็นตัวปลอมอันหลานหยางงหยุดก่อนจะพูดต่อ “แต่เพราะว่าที่ชูเหอทำ ทุกอย่างนั้นมันสมบูรณ์แบบเกินไป มันทำให้รู้ส
