หยางเฟยที่แอบมองอยู่หลังโขดหินถึงกับเข่าอ่อน “จบสิ้นแล้ว… ต่อให้มีศาสตร์ของเซียน ก็ไม่อาจต้านทานเทพอสูรตัวนี้ได้”
มังกรสมุทรอ้าปากกว้าง เผยให้เห็นเขี้ยวคมกริบและไอความร้อนที่พวยพุ่งออกมา มันก้มหัวลงเตรียมจะเขมือบสตรีตัวเล็กๆ ที่ยืนขวางทางมันอยู่
หลินไม่ได้วิ่งหนี นางหลับตาลงและเรียกใช้ “รัศมีแห่งเมล็ดพันธุ์ (Root Core Aura) ” ซึ่งเป็นพลังแฝงที่นางได้รับจากการสะสมแต้มและการเป็นผู้สร้าง ทันใดนั้น ร่างของหลินก็เปล่งแสงสีเขียวนวลที่ดูอบอุ่นและบริสุทธิ์ออกมา แสงนั้นแผ่กระจายไปปกคลุมร่างมหึมาของมังกรสมุทร
กึก…
มังกรสมุทรชะงักไป ดวงตาสีแดงฉานค่อยๆ จางลง กลายเป็นสีอำพันที่ใสกระจ่าง แววตาที่สับสนและบ้าคลั่งถูกแทนที่ด้วยความสงบอย่างประหลาด มันมองสบตากับหลิน ลมหายใจที่เคยร้อนแรงกลับกลายเป็นลมเย็นอ่อนๆ
“เจ้า… ผู้หยิบยื่นชีวิต” เสียงทุ้มลึกที่สั่นสะเทือนในจิตใจดังขึ้น หลินรับรู้ได้ว่าสติของมันกลับมาแล้ว
หลินยื่นมือออกไปสัมผัสที่เกล็ดเย็นเยียบตรงจมูกของมันอย่างแผ่วเบา “ใจเย็นๆ … ที่นี่ไม่มีใครจะทำร้ายท่าน”
มังกรสมุทรหมอบหัวลงกับพื้นต่อหน้าหลิน ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของหยางเฟยและชาวบ้านทุกคน มังกรที่เพิ่งทำลายกองทัพเรือนับพันกลับยอมสยบแทบเท้าหญิงสาวผู้มีนามว่าหลิน
