หูของมันกระดิกรับเสียงฝีม้าที่รัวสนั่นดุจเสียงกลองศึก
“หลิน… มีคนตามเรามา” พี่ใหญ่ที่คอยระวังหลังวิ่งมาบอกด้วยหน้าตาตื่นตระหนก “ฝุ่นตลบไปหมด ดูเหมือนจะเป็นทหารม้ากองใหญ่!”
หลินหยิบ “กล้องส่องทางไกลระบบซูม 100 เท่า” ออกมาส่องดูภาพที่เห็นทำให้นางกัดฟันกรอด ทหารม้าเกราะเหล็กกว่าร้อยนายกำลังควบม้าฝ่าหมอกขึ้นมาตามทางลาด โดยมีกรงเหล็กขนาดใหญ่บรรทุกมาบนรถลากด้วย
“พวกมันไม่ได้มาเพื่อปล้นเสบียงธรรมดา… พวกมันมาเพื่อล่าหมาป่าของเรา” หลินบอกกับครอบครัว “พวกมันเห็นเราเป็นเพียงมดปลวกที่จะเหยียบย่ำเมื่อไหร่ก็ได้”
“ทุกคนเร่งฝีเท้า! มุ่งหน้าไปที่ช่องเขาขาดตรงนั้น!” หลินสั่งการอย่างเด็ดขาด
นางรู้ดีว่าบนทางราบ ครอบครัว 30 ชีวิตไม่มีทางหนีทหารม้าพ้น แต่นี่คือภูเขา… สมรภูมิที่ความเร็วของม้าสู้ความคล่องตัวของหมาป่าไม่ได้ หลินแอบหยิบ “ระเบิดควันสีเข้ม” และ “ลวดสลิงหนาม” ออกมาจากมิติห้างสรรพสินค้า
“พี่ใหญ่ อาสาม อาสี่… ช่วยฉันวางกับดักตรงจุดที่ทางแคบที่สุด!”
หลินสั่งให้หมาป่าอีก 11 ตัวไปซุ่มอยู่ตามชะง่อนผา โดยให้นางพญาหมาป่าและจ่าฝูงยืนเด่นเป็นสง่าอยู่บนเนินหินเพื่อล่อหลอกศัตรู ความกดดันพุ่งสูงขึ้นถึงขีดสุดเมื่อเสียงฝีม้าใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนเห็นยอดหอกส่องประกายท่ามกลางสายหมอก
“ฮ่าๆๆ! ดูสิพวกมันหนีไม่รอดแล้ว!” นายกองฉางตะโ
