สายรัดเกราะให้จ่าฝูง
แม้เกราะจะดูเล็กกะทัดรัดเมื่อเทียบกับขนาดตัวที่ขยายใหญ่ขึ้นของหมาป่าป่า แต่มันถูกออกแบบมาให้ปกป้อง แนวกระดูกสันหลังและซี่โครง ซึ่งเป็นจุดตายสำคัญ แผ่นเคฟลาร์และวัสดุกันกระแทกจะช่วยป้องกันคมดาบหรือลูกธนูจากการลอบโจมตีข้างหลังได้เป็นอย่างดี ภาพหมาป่าร่างยักษ์ที่มีสายคาดสีดำทะมึนและอุปกรณ์ยุทธวิธีติดตัว ทำให้พวกมันดูเหมือน “ทหารอสูร” มากกว่าสัตว์ป่าธรรมดา
สำหรับคนในบ้าน หลินไม่ได้ปล่อยให้พวกเขาเดินตัวเปล่า นางหยิบ “เสื้อซับในกันกระแทก” ที่พนักงานคลังสินค้าใช้ มาสวมไว้ใต้ชุดปะชุนเก่า ๆ เพื่อป้องกันแรงกระแทกจากอาวุธไม่มีคม นอกจากนี้ ชายฉกรรจ์ทั้ง 6 คนยังมี “ถุงมือกันบาด” และ “รองเท้าเดินป่า” ที่ถอดพื้นรองเท้ามาเสริมเข้าไปในรองเท้าฟาง เพื่อให้เดินทนและยึดเกาะหน้าผาได้ดีขึ้น
“จำไว้… ของพวกนี้เทพเจ้าประทานมาเพื่อรักษาชีวิต” ปู่หวังกำชับทุกคน “อย่าได้เที่ยวเอาไปโอ้อวดใครข้างนอกเด็ดขาด”
ในเช้าวันที่ 32 ของการอพยพ ขณะที่ขบวนของหลินกำลังข้ามหุบเขาเงาจันทร์ หมาป่าจ่าฝูงพลันส่งเสียงขู่ในลำคอ ต่ำและลึก ขนคอของมันตั้งชันขึ้นทันที
“ทุกคนตั้งแนวรับ!” พี่ใหญ่ตะโกนสั่ง ชายฉกรรจ์ทั้ง 6 ชักกระบองอลูมิเนียมออกมาทันที
กลุ่มผู้อพยพที่อดอยากและผันตัวเป็นโจรนับ 30 คน พุ่งออ
