มาอย่างยากลำบาก ร่างกายร้าวรานไปทั้งตัวจนขยับไม่ได้ รอบกายมืดสนิท มีเพียงแสงเรืองรองจางๆ จาก “กิ่งก้าน” ที่พยายามรักษาบาดแผลให้เขา อัสนีและวายุบินวนเวียนอยู่รอบตัวด้วยความกังวล
[แจ้งเตือนจาก AI: โฮสต์ได้รับบาดเจ็บสาหัส (กระดูกซี่โครงหัก 3 ซี่, อวัยวะภายในช้ำรุนแรง) ] [สถานะ: กำลังได้รับการรักษาจาก ‘กิ่งก้าน’ คาดว่าจะฟื้นตัวใน 2 ชั่วโมง] [ตรวจพบสิ่งมีชีวิตระดับสูงในพิกัด 10 เมตรทางด้านหน้า – ธาตุมืด/วิญญาณ]
เรนพยายามพยุงตัวลุกขึ้น จ้องมองไปทางความมืดมิด เบื้องหน้าของเขาคือสระน้ำสีดำสนิทที่เงียบสงบราวกระจก แต่ตรงกลางสระนั้น กลับมีร่างของหญิงสาวสวมชุดสีดำสนิทนั่งอยู่บนดอกบัวสีดำขนาดมหึมา ผิวของเธอขาวซีดดุจหิมะ ดวงตาสีม่วงเข้มแฝงไปด้วยความเศร้าและความเหงาที่ยาวนาน
เธอมองมาที่เรนด้วยสายตาที่เรียบเฉย ราวกับมองผ่านร่างของเขาไป “เจ้า… เป็นใคร? ทำไมถึงตกลงมาที่นี่?” เสียงของเธอก้องกังวานอยู่ในหัวของเรนโดยที่ริมฝีปากไม่ได้ขยับ
ตัดกลับมายังเบื้องบน…
ในมิติที่ 5 ตัวตนบนบัลลังก์โน้มตัวลงมาดูด้วยความสนใจขีดสุด แววตาสีฟ้าครามส่องประกายด้วยความแปลกใจผสมปนเปไปกับความตื่นเต้น
“นึกไม่ถึงจริงๆ … ก้นเหวนี้เป็นที่คุมขังของ ‘มังกรนิลแห่งโลกวิญญาณ’ ที่ถูกลืม!” เขากล่าวพลางเอามือลูบคาง “ธาตุมืดและวิญญาณระดับสูงส
