แรงดันอากาศภายในปราสาทน้ำแข็งพุ่งสูงขึ้นจนถึงขีดสุด เมื่อความร้อนระดับผิวดวงอาทิตย์ปะทะกับความเย็นยิ่งยวดระดับศูนย์สัมบูรณ์ เสียงอากาศระเบิดดัง ตึ้ม! อย่างต่อเนื่องจนเหล่านักรบและนักบุญนากาต้องพากันหนีตายออกไปจากรัศมีทำลายล้าง
นนท์ กระชับหอกน้ำแข็งในมือ แววตาที่เคยนิ่งสงบกลับวาวโรจน์ด้วยสัญชาตญาณการต่อสู้ที่ตื่นตัวถึงขีดสุด เขาพุ่งตัวออกไปราวกับสายฟ้าสีคราม หอกน้ำแข็งกรีดอากาศจนกลายเป็นทางยาวมุ่งตรงสู่หัวใจของเก่ง
“นายคิดว่าพลังที่ขอเขามา… จะเทียบกับพลังที่ฉันขัดเกลาด้วยตัวเองได้งั้นเหรอ!” นนท์ตะโกนก้อง
เคร้ง!
เก่ง รับหอกนั้นด้วยมือเปล่า! ฝ่ามือที่เรืองแสงสีขาวนวลบีบหอกน้ำแข็งของนนท์จนแตกละเอียดพร้อมกับละลายกลายเป็นไอในพริบตา เขายิ้มอย่างบ้าคลั่งก่อนจะสวนหมัดที่อัดแน่นด้วยเพลิงสีขาวเข้าที่กลางลำตัวของนนท์
“พลังที่ขอมางั้นเหรอ? นายมันก็แค่พวกขี้แพ้ที่ยอมแพ้ต่อดวงอาทิตย์ต่างหาก นนท์!”
บึ้ม!
ร่างของนนท์ถูกกระแทกจนทะลุกำแพงปราสาทน้ำแข็งลอยออกไปกลางพายุน้ำแข็งด้านนอก แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น นนท์กลับพลิกตัวกลางอากาศแล้วกระแทกมือลงสู่พื้นหิมะ
[มหาทักษะ: สุสานเหมันต์นิรันดร์]
ทันใดนั้น แผ่นดินทั่วทั้งอาณาจักรก็สั่นสะเทือน รากไม้น้ำแข็งขนาดยักษ์พุ่งขึ้นมาจากใต้ดินนับพันเส้น เข้าพันธนาการร่างของเก่งท
