หลายเดือนผ่านไป โลก Seed-A02 ได้เปลี่ยนสภาพเป็นดาวเคราะห์สีขาวโพลนอย่างสมบูรณ์ จักรวรรดิเหมันต์ ของนนท์แผ่ขยายอำนาจออกไปครอบคลุมพื้นที่กว้างขวาง ปราสาทน้ำแข็งที่สูงเสียดฟ้าตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางเมืองหลวงที่ล่มสลาย
ที่โถงกลางปราสาท ร่างของ เก่ง ยังคงถูกพันธนาการอยู่บนแท่นน้ำแข็งนิรันดร์ ดวงตาที่ไร้แววของเขายังคงจ้องมองความรุ่งโรจน์ของเพื่อนรักที่เขาเคยทรยศ ทุกลมหายใจของเขาถูกยื้อไว้ด้วยพลังของนักบุญนากาตามคำสั่งของนนท์ ความเจ็บปวดกลายเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่เขาเหลืออยู่
การแทรกแซงจากเบื้องบน
ในมิติที่ 5 ตัวตนบนบัลลังก์แสงสลัวเอนกายมองภาพนั้นด้วยสีหน้าที่เริ่มจะเบื่อหน่าย แววตาสีฟ้าครามหมุนวนเป็นวงกลมราวกับกำลังหาอะไรทำแก้เซ็ง
“หลายเดือนแล้วสินะ… กงล้อแห่งความแค้นเริ่มหมุนช้าลงจนน่าเบื่อหน่าย” เขาพึมพำ น้ำเสียงก้องไปทั่วความว่างเปล่า “นนท์แข็งแกร่งเกินไป ส่วนเก่งก็เป็นเพียงขยะที่รอวันย่อยสลาย… แบบนี้มันไม่เรียกว่าละคร แต่มันคือการทรมานสัตว์”
เขายืดตัวขึ้น แสงสีขาวสว่างจ้าปะทุออกจากปลายนิ้ว
“ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ข้าจะมอบ ‘โอกาสสุดท้าย’ ให้แก่เจ้าก็แล้วกันนะเก่ง… มาดูกันว่าถ้าข้าทำให้กระดานนี้กลับมาสูสีกันอีกครั้ง ความสนุกมันจะเพิ่มขึ้นขนาดไหน!”
ปาฏิหาริย์ที่น่าสะพรึงกลัว
ทันใด
