ยกลับพุ่งเข้ามากอดเก่งไว้แน่น ความร้อนจากพลังเพลิงสุริยะของนนท์ในตอนนั้นแผดเผาเก่งไปพร้อมๆ กัน
“ถ้าฉันต้องตาย… นายก็ต้องไปกับฉัน”
เก่งดิ้นรนในโลกแห่งความจริง มือของเขาข่วนไปตามพื้นคอนกรีตจนเล็บหลุดออก ความเจ็บปวดจากการถูกวางยาพิษที่นนท์เคยได้รับในชาติก่อน บัดนี้ระบบได้ “จำลอง” ความรู้สึกนั้นมาใส่ในโสตประสาทของเก่งโดยตรง เขาได้สัมผัสถึงความทรมานของการที่อวัยวะภายในค่อยๆ เหลวละลายเพราะพิษร้าย
การปรากฏตัวของ ‘ผู้พิพากษา’
ตึ้ง!
[หมดเวลาปลดล็อกพลัง – เข้าสู่สภาวะคืนสมดุล]
ทันทีที่เสียงระบบดังขึ้น อุณหภูมิรอบตัวเก่งที่เคยสูงถึงหลายพันองศาพลันดิ่งวูบลงสู่ -80 องศาในเสี้ยววินาที สภาวะ Thermal Shock ทำงานทันที ผิวหนังที่ร้อนจัดของเขาแตกปริออกเหมือนแก้วที่ถูกราดน้ำเย็นจัดใส่ตอนร้อนๆ เสียงดัง เปรี๊ยะ! ดังไปทั่วร่าง
“ช่วยด้วย… ใครก็ได้ช่วยฉันที…” เก่งครางออกมาอย่างแผ่วเบา ท่ามกลางหมอกควันที่เกิดจากไอร้อนปะทะความเย็น
ในกลุ่มหมอกนั้นเอง รองเท้าคอมแบทสีดำสนิทก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเก่ง นนท์ยืนมองเพื่อนเก่าด้วยสายตาที่สงบนิ่ง ไร้ซึ่งความโกรธแค้น มีเพียงความว่างเปล่าที่น่าสยดสยอง
“เป็นยังไงบ้างเก่ง? รสชาติของ ‘การถูกแผดเผา’ เพื่อคนอื่น… กับรสชาติของ ‘ยาพิษ’ ที่นายเคยให้ฉันกิน มันอร่อยไหม?”
เก่งเบิก
